Dijital Kitaplık

"Halife Harun Reşit, nefsinin yanlışlarına kızıp, gözyaşı
dökerek ağlıyor ve bir yandan da "Allah'ım bana cenneti ver" diyormuş.

Behlül Dânâ, "Ey Halife, pişmanlığında bile bir şeyler istiyorsun. Sadece pişman ol, hak üzerine yaşa" der.

Bu nasihat karşısında mahcup olan Halife Reșit, Behlülü
ödüllendirmek ister.
"- Senin bizden bir isteğin var mı" der.

Behlül:
"- Var. Bir mektup yaz, altına hilafet mührünü vur da cehennem kapısındakiler beni içeri almasın."

Harun Reşit, şaşırır "Bu mümkün değil, yazsam da bir
kiymeti olmaz" der. Başka bir isteğin var mı?"

Behlül:
"- Var. O vakit hilafet mühürlü bir mektubu cennet kapısındakilere yaz ki, beni cennete alsınlar" der.

Harun Reşit:
"- Ey Behlül benim mektubumun orada hükmü olmadığını biliyorsun, başka bir şey iste" der.

Behlül de:
"- O vakit, bu dünyadan bir şey isteyeceğim. Ben böyle yaşayıp giderken, bir gün Azrail gelip benim canımı alacak. Sen bir mühürlü mektup versen, Azrail, hiç olmazsa biraz mühlet versin de sonra canımı alsın" dedi.

Harun Reşit:
"- Ey Behlül, Azrail hiç mühlet verir mi? Bu mümkün mü? O geldiğinde canını alır ve gider. Ölüm kaçınılmazdır" der.

Behlül Dânâ:
" Ey Halife ölümü biliyorsun. Azrail mühlet de vermiyor. Her an Azrail'e doğru hızla koşuyorsun. Peki hazırlığın tamam mı? Bak hiçbir şeye de hükmün geçmiyor. Sen ahiret azığın yokken ne yapacaksın onu düşün..."

Harun Reşit: "-Vay halimize" der."