Hem, bizim görevimiz burada sadece bir mevsimi veya birkaç insan ömrü kadar zamanı, ya da dünyanın geçmekte olan bir çağını düşünmek değil. Biz bu tehlikeye bir son aramalıyız, bunu başaracağımıza dair bir umudumuz olmasa da.

Eğer cerrah olmakla ilgili bir kural varsa o da her zaman olabilecek en kötü hastalarda komplikasyon yaşayacağınızdır.

Ne de olsa ancak gerçekten deli biriyle karşılaştığınızda kendi aklınızın yerinde olduğunu anlayabilirdiniz.

“Bir toplumun geleceği, insanların sorunlar karşısında ne kadar şikâyet ettiğinden çok, çözüm üretmek için ne kadar sorumluluk aldığıyla şekillenir.”

Esareti yumuşatmıştı onu. Sorumsuzluk yumuşatmıştı. Başının çaresine bakmayı unutmuştu. Gece, giderek onu içine alıyordu. .

Gözler kör değildi, ama göğüslerdeki kalpler kör idi.

Zaten dünyanın neresinde olursa olsun, gece yarısından sonra sokaklarda bir başına dolaşan kesinlikle yabancıdır. Kendisine hiç de kucak açmamış bu yeni diyarı, karanlığı da ardına alıp yabani yabani seyretmekte, onu buralara dek kaçırtmış geçmişin ağır yüküyle iki büklüm, ha bire dolanmaktadır. Bir zamanlar katlanamadığı ülkesi, şimdi yitik, düşsel bir cennete dönüşmüştür, ama artık o, düşlerine de inanamaz. Acılarla dolu bir geçmiş ve korkutucu gelecek arasında donup kalmış, içinde bulunduğu ana da bir türlü ulaşamamaktadır. Kaçtığını sanırken asıl şimdi kapana kısılmıştır.

Güzeldir beklemek! Ama, sonunda kavuşulacak bir şey varsa.

​"İçindeki güzelliklere ve yaratma ihtirasının sancılarına rağmen, asıl mücadelesi Ruth'a ulaşmaktı. Öncelikle ve daima onun âşığıydı. Diğer her şey aşkın yanında ikinci plandaydı. Martin'in aşk macerası, düşünce dünyasındaki macerasından daha büyüktü. Karşı konulmaz kuvvetlerin itici gücü uyarınca atomlardan ve moleküllerden oluşan dünya, sırf bunun için hayranlık duyulacak bir yer değildi; onu güzel yapan, içinde Ruth'un yaşamasıydı. Hayatında bildiği, sezdiği veya hayal ettiği her şeyin en muhteşemiydi o."

Dünya, kendimiz hakkında kitaplardan daha çok şey öğretir biz insanlara. Bize direnir çünkü.İnsan engellerle boy ölçüştüğünde keşfeder kendini.

"Boğazındaki çarpıntıdan belli beriki canlı olmalı
Ve şayet ölülerse nedir imtiyazları,
Ağır cüppe kuşanmadan yürüyorlar burayı?"

İki temel yalan vardır:” Doğruyu söylüyorum,”diyen yalan ve “Söyleyemem” diyen yalan. Kendi üzerine düşünen akıl sahibi varlık her
iki önermenin de anlamsız olduğunu bilir.
s.61