Dijital Kitaplık

"​Düşünceler, zehirli birer akrep gibi her gece beynime saplanıyor, beni uykusuzluğun zifiri ve dipsiz kuyularına çekiyordu. Eşimin ilmek ilmek, haince ördüğü çaresizlik ağı, ağır vicdan azabıyla birleşip ruhumu kıskıvrak yakalamıştı. Kendimi mahkûm gibi hissediyordum; Ate dışarıda açlıkla ve yalnızlıkla, ben burada pişmanlığın binbir yüzüyle boğuşuyordum. Artık ne gurur kalmıştı içimde ne de haklılık hırsı; sadece Ate’nin kokusuna duyduğum dayanılmaz, yakıcı özlem ve onu kilitli kapının ardında kaderine terk etmiş olmanın verdiği kahredici çaresizlik vardı...
( Bölüm 61 )"