Dijital Kitaplık

"EŞEK ÇOBAN

Behlül Dânâyı bir gün "namaz kılmıyor" diye Harun Reșit'e șikayet ettiler. Halife Reşit kendisine bile dindarlık telkin eden Behlül'ün namaz kılmamasına hayret etti. Kendisini çağırıp ikaz etti.
"- Behlül senin namaz kılmadığın herkesin diline düşmüş Şimdi derhal çarşı camiine git, öğle namazını cemaatle kıl gel."

Bu buyruk üzerine Behlül hemen camiye gitti, abdest alıp cemaate katıldı. İmamla Farz namazı kıldığı sırada Behlü namazın ortasında imama hitaben "Sen imamlığı bırak da eşek çobanlığı yap" diye sert çıkışta bulundu, namazı bırakıp ayrıldı. Cemaat namazdan sonra olanlar Harun Reşit'e ulaştırdılar.
"- Behlül hakkında şikayetler çoğalıyor. Camide ne halt ettin de cemaati kızdırdın. Üstelik namazı yarıda bırakıp çıkmışsın."

"- Ey hükümdar, namazı yarıda bıraktığım doğrudur, cemaatin öfkesi de yerindedir. Çünkü işin iç yüzünü bilmiyorlar. Bilselerdi onlar da benimkinden farklı davranmazlardı. Caminin imamı namazdan önce eşeğiyle bir yolculuktan gelmiști. Namaza yetișeceğim diye eşeğin yularını alelacele bir yere tutturup camiye girdi. Namaz kıldırırken okuduklarını değil, eşeği düşünüyordu. Acaba eşeğim oradan kurtulur mu, kaybolur mu? Falan yere bağlasaydım daha mı iyi olurdu gibi.. Ben bunları hissedince bu namazın kabul olmayacağını bildiğim için size nakledilen sözü söyledim ve namazı terk ettim. Siz olsanız ne yapardınız?"