Dijital Kitaplık

"Bir sen bir yokluğun.Ve uçurum kenarında yankılanan adımlar."

Bekleyiş, kalbimde bir sızıydı,
Her gün aynı umut, aynı hüsran.
Penceremdeki gölgeler,
Bir sen, bir yokluğun...

​Defterimi yavaşça kapatıp göğsüme bastırdığımda, Emre’nin evinin önündeki loş ışıklar birer birer yanmaya başlamıştı. Artık sadece bir izleyici değil, kendi yazdığı dramın içinde kaybolmuş bir firariydim. Babamın çizdiği o keskin sınırların dışına taşan adımlarım, beni geri dönüşü olmayan bir uçurumun kenarına kadar getirmişti. Onu uzaktan, çocuklarla şakalaşırken izlemek hem içimdeki o kimsesiz kız çocuğunu iyileştiriyor hem de imkansızlığın soğuk nefesini ensemde hissettiriyordu. Bu akşamüstü, arnavut kaldırımlarında yankılanan topuk seslerim ilk kez babama bir başkaldırı değil, Emre’ye giden gizli bir yolun pusulasıydı. Eve dönerken biliyordum; kalbim artık sadece benim değil, o mütevazı evin yorgun boyalı duvarları arasında çarpan bir emanetti."