Beni Öldürmeyen Acı, Bilinçlendirir! Acı, kapıyı çalma - Yusuf Tandoğan

Yusuf Tandoğan

BEYNİM YORMA BENİ

"Beni Öldürmeyen Acı, Bilinçlendirir!
Acı, kapıyı çalmadan giren bir misafir gibidir. Ne zaman geleceğini söylemez, ne kadar kalacağını da. Geldiğinde odanın düzenini bozar, eşyaların yerini değiştirir, sessizliği bile başka bir sese dönüştürür. İnsan önce onu kovmaya çalışır, görmezden gelmek ister, yok saymak ister. Ama acı, yok sayıldığında büyüyen bir şeydir. Gölge gibi sırtını döndükçe uzar.

“Öldürmeyen acı güçlendirir” derler. Oysa acı, kendi başına bir öğretmen değildir. O, sadece bir kapıdır. Kapının ardında ne olduğunu ise insanın kendisi belirler.

Çünkü acı iki yola ayrılır
Bir yol, insanı sertleştirir
Diğeri, derinleştirir

Sertleşen insan kırılmamayı öğrenir ama hissetmemeyi de öğrenir. Duvar olur, ama ev olamaz. Güçlü görünür, fakat içi sessizce boşalır. Acıdan kaçmanın bedeli bazen kalbin sesini kaybetmektir.

Derinleşen insan ise başka bir şey öğrenir. Acının içinden geçerken kendini görür. Daha önce fark etmediği kırılganlığını, ihtiyaçlarını, sınırlarını fark eder. Hayatın ne kadar geçici olduğunu, insanların ne kadar kıymetli olduğunu, bir günün bile ne kadar ağır ya da ne kadar mucizevi olabileceğini öğrenir. İşte o zaman acı yaraya dönüşmekten vazgeçer, bir iz olur. Ve izler, yaralar gibi kanamaz.

Acı insanı otomatik olarak güçlendirmez
Acı, insanı durdurur
Düşündürür
Sorgulatır
Ve bazen ilk defa insanı kendisiyle tanıştırır

Ama bu tanışma cesaret ister

Çünkü acıyı işlemek, onunla yüzleşmektir
Onu anlamak, kaçmamaktır
Onu taşımak ise unutmak değil, onunla birlikte yürümeyi öğrenmektir

İnsan en çok da burada değişir. Acı gittiğinde değil, acı artık her adımda omzuna yaslanmadığında. Onu sırtında değil, kalbinin bir köşesinde taşıyabildiğinde. İşte o an acı, bir yük olmaktan çıkar, bir hikayeye dönüşür.

Ve insan, hikayeleri olan bir varlıktır.
Yaraları olan değil.

Bu yüzden belki de en doğru cümle
Öldürmeyen acı insanı güçlendirebilir. Ama sadece insan, acının içinden geçmeyi seçerse. Çünkü acı kapıdır, güç ise o kapıdan geçmeye cesaret edenlerin ödülüdür !.

Yusuf Tandoğan"