Dijital Kitaplık

"Geç Uyanan Ruh, İlk Işığı Güneş Sanır...
Göl kıyısında akşam bu kez daha yumuşak indi
Su karanlığa dönerken yüzeyinde ince bir ışık kaldı
Semaverin içindeki su ağır ağır konuşuyordu
Ormandan gelen kuş sesleri azalmış ama tamamen susmamıştı

Biz yine dört kişiydik
Ben, ravi, hiç ve münzevi
Ama bu kez aramızda sadece bir tartışma değil
Bir denge arayışı vardı

Bardağı elime aldım
Bugün dedim
Benim Hüzünlü Orospularım’ı iki yerinden tutacağız
Hem rahatsız olduğu yerden
Hem güçlü olduğu yerden

Ravi ilk konuştu
Bu kitap insanı huzursuz ediyor dedi
Çünkü bir adam
Parayla ulaştığı bir kızda aşkı bulduğunu sanıyor

Hiç hemen araya girdi
Sanmıyor dedi
Kendine öyle söylüyor
Bu bir anlam kurma çabası

Münzevi çayı doldurdu
Ama şu da var dedi
Adam ilk defa birine dokunmadan bağ kuruyor
Bu onun için yeni

Ben düşündüm
Ve söyledim
Gabriel García Márquez burada okuru rahatlatmıyor
Bilerek gri bir alan açıyor

Ravi başını salladı
Çünkü mesele sadece yaş değil dedi
Bir taraf doksan yaşında
Diğer taraf hayatın başında

Hiç sertti
Bu bir eşitsizlik dedi
Aşk denklik ister
Burada denklik yok

Münzevi yavaş konuştu
Ama insan her zaman denk koşullarda mı sever dedi
Hayat bazen eğri başlar

Ben araya girdim
Ama eğri başlayan her şey doğruya varmaz dedim

Kısa bir sessizlik oldu
Semaverin sesi arayı doldurdu

Ravi yeniden aldı sözü
Peki şu tarafı dedi
Adam değişiyor
İlk defa sahip olmadan bağ kuruyor
Bu dönüşüm değerli değil mi

Hiç başını iki yana salladı
Değerli olabilir dedi
Ama başlangıcı temiz değil
Bu yüzden o dönüşüm hep tartışmalı kalır

Münzevi göle baktı
Belki de yazarın istediği bu dedi
Seni rahat bırakmamak
Seni kararsız bırakmak

Ben ekledim
Evet
Kitap bir cevap vermiyor
Bir alan açıyor

Ravi hafifçe gülümsedi
Ve o alanın içinde kalıyorsun dedi

Hiç son bir soru attı ortaya
Bir insan para vererek başladığı bir yerde
Gerçekten sevebilir mi

Münzevi cevapladı
Sevebilir dedi
Ama o sevgi
Hiçbir zaman saf kalmaz

Ormandan hafif bir rüzgar geçti
Yaprakların sesi kısa sürdü

Ben son bölüme girdim

Bu kitap dedim
İki şeyi aynı anda yapıyor

Bir yandan rahatsız ediyor
Çünkü güç dengesizliği var
Çünkü yaş farkı var
Çünkü başlangıç sorunlu

Diğer yandan güçlü
Çünkü bir insanın geç kalmış uyanışını anlatıyor
Çünkü sevginin sadece sahip olmak olmadığını gösteriyor
Çünkü insanın kendini en sonda bile değiştirebileceğini söylüyor

Bardağı yere bıraktım

Bu yüzden bu kitap
Herkese göre değil

Eğer bir hikayede
Temiz duygular arıyorsan
Seni iter

Ama eğer
İnsanın karanlık ve çelişkili yanlarını görmek istiyorsan
Seni içine çeker

Başımı kaldırdım

Ve son sözü söyledim

Bu kitap bir aşk hikayesi değil

Aşkın ne olmadığını anlatan
Rahatsız edici bir hatırlatma

Ve belki de en dürüst tarafı şu

Her his
Aşk değildir

Ama insan
Bazen en çok
Buna inanmak ister !.

Yusuf Tandoğan"