Dijital Kitaplık

"5-Kadim Irklar: Karaktere dönüşmüş içgüdüler
Kitabın en yaratıcı fikri, Eva’nın bedeninde filizlenen “Kadim Irklar.” Bunlar yalnızca uzaylı ya da eski uygarlıklar değildir; aslında varoluş biçimlerinin karaktere bürünmüş hâlleri gibidir.
Merkezde kalmak isteyenler, akışa karışanlar, çoğalanlar, zamana kulak verenler, maddede kök salanlar ve yalnızca kayıt tutanlar… Her biri insanın içinde de yaşayan ayrı bir yönelimdir. Biri güven ister, biri yayılmak; biri değişmek ister, biri sabit kalmak. Bu yüzden Kadim Irklar, kitabın en başarılı metaforlarından biridir.
Yalnız “ırk” kelimesi burada biraz sorunlu duruyor. Çünkü anlatılan şey biyolojik ya da kültürel topluluklardan çok, davranış örüntüleri. “Kadim Örüntüler” ya da “Kadim Yönelimler” denseydi, kitabın düşüncesi daha güçlü ve daha kapsayıcı olurdu.
Kadim Irklar büyüdükçe Eva’nın bedeninde huzursuzluk başlar. Bazıları dengeyi bozar, enerjiyi tüketir, yayılır, kendi çıkarını bütünün önüne koyar. İşte tam burada kitap insanlığa doğru yaklaşır. Çünkü anlatı, “Büyümek her zaman iyi midir?” diye sorar. Bir canlının, bir toplumun ya da bir medeniyetin büyümesi; yaşadığı bedeni, gezegeni veya evreni yıkıyorsa hâlâ başarı sayılabilir mi?
Bu soru bugün bize yabancı değil. Doğayı tüketen, üretmeden tüketen, teknolojiyi vicdanın önüne koyan insanlık hâli; kitabın “kozmik enfeksiyon” benzetmesinde kendine yer bulmuyor mu?"