Dijital Kitaplık

O televizyon var ya televizyon, Allah onu bulandan bir kere değil bin kere razı olsun. Onun sesi olmasa insan kafayı yer evde. Kapatmadım senelerce televizyonu, hep çaldı, ben uyurken de çaldı, durmadan konuştu. Elektrikler gidecek diye aklım çıkıyordu. Çünkü bütün sesleri bastırıyordu onun sesi. Yalnız kalınca insanın avlusu gibi, kapı önü gibi oluyor o televizyon; oğlun, kızın, eşin, dostun, komşun, gelinin, torunun, her şeyin. Hepsinin yerine konmuş bir kara kutu, salona oturtmuşlar, konuşup duruyor. Yalnız olanlar bilir, evladımız gibi bir şey televizyon bizim. O anlatıyor sen dinliyorsun. Bazen insan düşünüyor: Keşke nefes alsa, nefesini de duysan. Evde bir ses oluyor doğru ama bir de nefes olsa ne güzel olur. Sen de ona iki çift laf etsen, o sana cevap verse, tadından yenmez. Deli diyeceksin ama e, öyle... Ben de öyle dedim önce.