Çünkü tutkuları tarafından oradan oraya sürüklenen bir insan tüm akıl gücünü yitiri ve bir sarhoş, bir deli olarak değerlendirilir.
İnsanı gerekli kılan tek şey sevgidir kuşkusuz.
Böyle mi olmalıydı: İnsanın mutluluğu, aynı zamanda kederinin kaynağı mı olmalıydı?