“Çaresizlik, ellerin boşluğa uzanmasıdır; tutacak bir dal bulamayınca insan kendi karanlığına düşer.”

“Bir kapı kapanır, bir kapı açılır derler ama çaresizlik, tüm kapıların aynı anda kilitlendiği andır.”

“Umudun son kırıntısı bile avucundan kaydığında, çaresizlik sessiz bir çığlığa dönüşür.”

“Çaresizlik, zamanın durduğu bir an gibidir; ne geriye ne ileriye gidebilirsin, sadece beklersin.”

“Bazen en büyük çaresizlik, elinde hiçbir şey kalmadığında değil, her şeyin önünde durduğu halde dokunamadığında başlar.”

“İnsanın en derin yarası, çaresizliğin içinde bir çıkış yolu aramaktır; oysa çıkış, çaresizliğin ta kendisidir.”

“Çaresizlik, rüzgârın önünde savrulan bir yaprak gibidir; nereye gittiğini bilmez, yalnızca sürüklenir.”

“Bir an gelir, dua bile etmezsin; çünkü çaresizlik, kelimeleri bile boğar.”

“Çaresizlik, aynanın karşısında kendine bakıp da gözlerindeki yangını söndürememektir.”

“En acı çaresizlik, sevdiğinin gözlerinde kaybolup da onu kurtaramamaktır; ellerin bağlı, yüreğin paramparça.”