“Gölgem büyüdükçe, güneşe olan borcum arttı.”

“Sessizliğim, konuşmalarımın en ağır kısmıdır.”

“Kendime döndüm, çünkü kimse beni benden uzağa götüremedi.”

“Yolculuğumun haritası, başkalarının sınırlarında bitmiyor.”

“Aynamı kırdım, artık kimseyi yansıtmıyorum.”

“Sözlerim cebimde kaldı, yetişemedi zamanın ağzına.”

“Beni anlamayanların alkışına ihtiyacım hiç olmadı.”

“Kimsenin cümlesinde özne olmayı reddettim.”

“Suskunluğum, içimdeki fırtınanın en yüksek sesidir.”

“Dönüp bakmadığım bir geçmiş, bana yenilmiş demektir.”