“Vicdan yoksunluğu, insanın en ağır yüküdür; taşır ama hiçbir yere varamazsın.”

“Kötülük, karanlıkta parlayan bir kibrittir; önce seni yakar, sonra kül olur.”

“İnsanlığını kaybeden, aynada kendi gölgesine bile düşman olur.”

“Zehirli sözlerinle kuyu kazarsan, bir gün o kuyuda kendini bulursun.”

“Kötü insan, rüzgârın önünde savrulan toz gibidir; ne kökü vardır ne de yönü.”

“Merhameti olmayanın gücü, çorak toprağa düşen yağmur gibi boşadır.”

“Hırsınla büyürken sevgiyi ezdin; oysa en yüksek yerlerde yalnızlık eser.”

“Kötülük bir gölge gibi peşini bırakmaz; kaçtıkça uzar, durdukça kararır.”

“İnsan kıymet bilmezse, en güzel çiçek bile diken olur elinde.”

“Herkesin içinde bir ışık varken, sen sönmeyi seçtin; karanlık sana yaraşır.”