“Sensizlik, bir haritanın ortasında kaybolmak gibidir; her yol çıkmaza çıkar.”

“Gölgem bile yalnız kaldı sensiz, çünkü iki kişilikti eskiden.”

“Sesini duymadığım her an, sessizliğin ağırlığı omuzlarıma çöküyor.”

“Sensiz geçen zaman, takvim yapraklarının değil, içimdeki dökülen yaprakların hikâyesi.”

“Varlığın bir sıcaklıktı, şimdi her yer üşüyor sensizliğin soğuk boşluğunda.”

“Adını fısıldamayan bir rüzgâr, bana hiçbir şey söylemiyor artık.”

“Sensizlik, aynanın karşısında kendine yabancılaşmaktır; tanıdık bir yüz ararsın bulamazsın.”

“Uzaklığın bir mesafe değil, iki nefes arasındaki o bitmeyen bekleyiş.”

“Sensiz, her şey yerli yerinde ama her şey eksik; bir tablonun ortasından koparılmış renk gibiyim.”

“Gidişinle başlayan bu suskunluk, en gürültülü çığlığım oldu içimde.”