“Ruhumun üzerine çöken bu ağır sessizlik, bir isyanın kıvılcımını arıyor.”

“Zamanın yavaşlığı, bir işkence aletine dönüştü ve her saniye bir hançer gibi saplanıyor.”

“Dört duvar arasında sıkışan hayallerim, tavanı yırtıp gökyüzüne ulaşmak istiyor.”

“Bunalım, zihnimde dönen bir karabasana dönüştü, çıkış yolu kayboldu.”

“Her gün aynı rutin, aynı yüzler, aynı boşluk; ruhum bu kısır döngüde eriyor.”

“Sıkılmak, aslında bir arayıştır; anlamın dibine vurduğunda başlar gerçek yolculuk.”

“İçimdeki boşluk o kadar derin ki, en yüksek sesli çığlıklar bile yankılanmıyor.”

“Zamanın ağırlığı omuzlarıma bindiğinde, nefes almak bile bir lükse dönüşüyor.”

“Bunalım, bir ruhun sessiz çığlığıdır; duyan yok, anlayan yok.”

“Sıkıntının gri perdesi düştüğünde, renklerin bile bir anlamı kalmıyor.”