“Gönlümün kırık dökük harflerini, duvarlara değil, suskunluğa yazdım.”

“Verdiğin her söz bir yemin gibiydi, şimdi o yeminlerin hepsi rüzgârda savrulan toz oldu.”

“En büyük sitemim, seni hâlâ anlamaya çalışmaktan vazgeçmemiş olmama.”

“Bana bıraktığın boşluğu, ne zaman doldurmaya kalksam, ellerim yine sana uzanıyor.”

“Yollarına serdiğim umutları, bir bir toplamaktan yoruldum artık.”

“Sitem etmek değil niyetim, sadece sessizliğin bile nasıl bir yara açtığını bilmeni isterim.”

“Gittiğin günü değil, dönmeyişinin her anını biriktirdim yüreğimde.”

“Senin için kırdığım dalların gölgesinde, şimdi başka çiçekler açıyor.”

“Beklemek değil beni yoran, beklediğim her günün üzerine bir toz tanesi gibi çöken sessizliğin.”

“İçimde büyüttüğüm sitem, bir gün sana değil, kendime dönecek bir ayna oldu.”