“Karanlık bir tünelin sonunu görmekten vazgeçtiğim an, ışığın aslında içimde olduğunu unuttum.”

“Umutsuzluk, ruhun en sessiz çığlığıdır; duymazsan, kaybolursun.”

“Her sabah uyanmak bir yenilgiydi, çünkü rüyalarım bile terk etmişti beni.”

“Çaresizlik, ellerimin arasından kayan bir nehir gibiydi; ne tutabildim ne de durdurabildim.”

“Bir günün sonunda umut yoksa, o gün aslında hiç başlamamıştır.”

“Gökyüzü mavi kalmış, ama ben onu görecek gözlerimi kaybetmiştim.”

“Umutsuzluk, bir kapının ardında beklemek ve o kapının hiç açılmayacağını bilmektir.”

“İçimdeki boşluk o kadar büyüdü ki, sessizliğim bile yankı yapmaz oldu.”

“Her adımda biraz daha solup giden bir gölge gibiydim, güneşi özlerken.”

“Beklemek en büyük işkenceydi, çünkü bekleyecek bir şey kalmamıştı.”