“Beklediğin gemi değildi belki, ama sen ona liman olmayı öğretmiştin.”

“Vefasız, hatırlar yalnızca kendi gölgesinin boyunu ölçer.”

“Sana verdiğim her söz, bir gün dönüp dolaşıp beni buldu; sen ise sadece bir yankıydın.”

“Dostluk dediğin köprüyü taş taş ördüm, sen gelip ortasına bir çukur kazdın.”

“Senin vefan, bir kitabın eksik sayfası gibiydi; okumaya çalıştıkça anlam kayboldu.”

“Vefasızlığın beni yormadı, asıl yoran sana güvendiğim o eski günlerin hayali.”

“Gölgen bile terk etmezken seni, sen bir dostun yüreğini nasıl bu kadar kolay unuttun?”

“Sana bir çiçek verdim diye bahçemi suladığını sandım, meğer sadece yapraklarını saymışsın.”

“Vefasızın elinde sadakat, kırık bir aynadır; ne seni gösterir ne de kendini.”

“Dost bildiğim yüreğin, meğer bir misafirhaneymiş; geldin, kaldın ve iz bırakmadan gittin.”