Dijital Kitaplık

102 NOLU ODA
​Bugün kalbimi bir hastane odasında,
Ayak izlerimi o buz kesmiş koridorlarda bıraktım.
Arkamı dönmüş, buruk bir vedayla giderken;
Keskin bir çığlık çınladı sessiz duvarlarda.

​İçim cız etti, istemsizce gerisin geri döndüm,
Sanki o an zaman durdu, her yer buz kesti...
102 nolu odanın önünde bir mahşer yeri;
Bir kadın, feryat figan dizlerini dövüyordu.
​
Henüz yarım saat önce sıkıca sarıldığı,
Öpmeye doyamadığı o can kardeşi;
Şimdi sessizce bir melek olmuştu.
​
Aynı odada benim de bir canım vardı,
"Şükür, benimki değil" diye geçse de bir an içimden;
Düğümlendi nefesim, sustu tüm sevinçlerim.
Ben o gün, tanımadığım o kadınla birlikte,
Kendi korkularıma ağladım...
​
#İlkimMK #RuhunCoğrafyası #102NoluOda #Şiir #Edebiyat #Vicdan