DİJİTAL KİTAPLIK

"İnsanlar sadece başkalarının acısını değil, kendi geçmişlerini de bir sandığa kilitleyip üzerine oturuyorlar. Kilidin anahtarını denize atınca iyileştiklerini sanıyorlar ama o sandık içeride çürüdükçe tüm evi kokutuyor."
#IlkimMK
#PikselinGözyaşları

ÖLDÜĞÜMDE SAKIN AĞLAMA
​Öldüğümde sakın ağlama güzel kadın,
Yaşarken sevgimi anlamadın, bilmedin.
Sakın ha, o inci tanelerin sulamasın topraklarımı...
Benim için sana "divane" dediler de
O taş kalbin bir kez olsun inanmadı güzel kadın.
​Herkese gülüverdin de bir bana,
Bir bana tebessümü dahi çok gördün.
Reva mıydı senin ateşinle kül olmak?
Öldüğümde sakın ağlama güzel kadın,
Pişmanlıkla mezarıma bir damla su dökme...
​
​"Pişmanlıkla mezarıma bir damla su dökme..."
#İlkimMK...

İnce Sızı
Bir nisan sabahı, fidelerin dibinde,
Toprağın kokusunda saklı o narin yara...
Ne gürültülü bir feryat bu, ne de bir isyan,
Usulca, sızım sızım sızar içeri, cana.
Kimi zaman maziye açılan kırık bir kapıdır,
Kimi zaman "neyse" deyip geçilen bir an.
Dışarıda güller açar, hayat akar gider de,
O içeride, sessizce, mühürlenmiş gibi duran.
Gençliğin o telaşlı sesleri çekildiğinde,
Geride kalan o vakur, o bilge hüzün benim.
"Cellat"tan "esir"e giden o ince çizgide,
Aklımın değil, kalbimin konuştuğu o gündeyim.
Yüzümde sahte bir tebessüm, bahçemde nisan serinliği,
Ama o sızı tam orada, beni hiç terk etmeyen.
Belki benim "sessiz miladım", belki "gölgelerin istilası",
Şiirlere sığdıramadığım, ama her satırda yankılanan.
O sızı ki; "İlkim" diyerek başladığım o ilk adımın,
"M.K." imzasıyla ömrüme kazınan o ebedi türküsüdür.
Mucizevi bir değnek beklemedim hiç bu hayatta,
Kendi kalemim, kendi yaralı yüreğime bastığım mühürdür.
Yazıyorum işte; yaz İlkim M.K., yaz ki o ince sızı,
Ebediyette yankılanan bir şifaya dönüşsün...
#İlkimMK

BALIKÇIYA MEKTUP
​Söylesene balıkçı,
Bu içimdeki yorgunluk ne zaman biter?
Diyorlar ki; ne zaman toprak olursan, o zaman...
Sahi, diner mi dersin kara toprakta bunca acılar?
Bedenimde değil ki be balıkçı,
En çok ruhumda, tam şuramda sızılar...
​
Söylesene balıkçı, hırçın dalgaların ardından bakıp da söyle;
Ne zaman geçer, ne zaman yön değiştirir
Bu alnıma mühürlenmiş katran karası kader?
​
Vasiyetim olsun sana, sakın unutma balıkçı:
Günü gelip de sustuğumda,
Mezar taşıma sadece "Yorgun Bir Ruh" diye yazılsın.
Olur da gelip geçenlerden nedir bu diye soran olursa;
Aşk yorgunu, kader yorgunu,
Bir de sırtından vuran hain iki yüzlülerin yorgunu dersin...
​
Sahi, çek kürekleri be balıkçı, açık dalgalara gidelim.
Gözünün alabildiği şu yeryüzünde,
Gerçekten yürekten mutlu olan bir Allah'ın kulu var mıdır?
#İlkimMK

Yağmur yağıyor bugün, tam senin sevdiğin gibi,

Bahçede bir sessizlik, sanki her yer bir nehir dibi.

Islak patilerinle bıraktığın izler silindi ama,

Cilveli bakışların mühürlendi bu yaralı ruhuma."
#İlkimMK
#Can Dostuma Mektuplar
(Yolculuk devam ediyor)

CAN DOSTUMA MEKTUP
Canım kızım, dilsiz yoldaşım Ate’m...
Keşke bu dünyanın nasır tutmuş, körleşmiş vicdanını senin saf masumiyetinden uzak tutabilseydim.
Affet beni güzel kızım; bu geç kalınmış figan, bu içimde sönmek bilmeyen sızı, benim mahşere kadar göğsümde taşıyacağım en kutsal yükümdür. Sen benim affedilmeyecek yanımsın, sen benim dindiremeyeceğim en büyük sızımsın.

​Sokakta bir masum göz, tıpkı senin gibi,
İçimde bir feryat var, dipsiz bir kuyu dibi.
Sana geç kalan ellerim, şimdi boşlukta titrer,
Bu sessiz figanım, mahşere kadar sürer.
#İlkimMK
( Candostuma Mektuplar.yolculuk devam ediyor)

Gökyüzü Şahitliği
​Toprakta nazlıca salınan çiçek,
Koparılırsa eğer, vaktinden önce ölecek.
Oysa sevmek; dokunmadan hissetmek,
Varlığına hürmetle, sessizce şükretmektir.
​Elin gitmesin dalına, bırak yerinde kalsın,
Güneşle dolsun içi, rüzgârla nefes alsın.
Sahiplik hırsı değil, değer vermektir esas,
Gerçek aşk, sevdiğinin özgürlüğünde saklı bir yas.
​Bakışınla sula onu, gönlünle ver canını,
Soldurma hırsınla onun en güzel anını.
Bir bahçıvan şefkatiyle uzaktan izle yeter,
Koparılan her güzellik, aslında kalpte biter.
​Bir canı tutmak değil, ona yuva olmaktır maharet,
Avuçlarında bir sıcaklık, kalbinde sonsuz merhamet.
Uçup gitse de bir gün, kanadındaki sızı geçince,
Sevmek; onun gökyüzüne şahitlik etmektir kendince.
​#İlkimMK

PİKSELLER AĞLAR MI...?
​Pikseller ağlar mı hiç...?
Biliyorum, bu satırları okuyanlar,
"Saçma" deyip geçecek, gülecekler.
Oysa bilmezler arkasındaki o dertli kalabalığı;
Çoğu insanın buraya içini döktüğünü,
Buranın gizli bir ağlama duvarı olduğunu...
İşte o anlarda, verilen o hüzünlü karşılıklar,
Soğuk bir ekranın piksellerinde bile
Gözyaşının sızısını hissettirir insana...
​#ilkimM.K

Öldüğümde Sakın Ağlama
​
Öldüğümde sakın ağlama güzel kadın,
Yaşarken sevgimi anlamadın, bilmedin.
Sakın ha, o inci tanelerin sulamasın topraklarımı...
Benim için sana "divane" dediler de
O taş kalbin bir kez olsun inanmadı güzel kadın.
​Herkese gülüverdin de bir bana,
Bir bana tebessümü dahi çok gördün.
Reva mıydı senin ateşinle kül olmak?
Öldüğümde sakın ağlama güzel kadın,
Pişmanlıkla mezarıma bir damla su dökme...
​#İlkimMK
​"Pişmanlıkla mezarıma bir damla su dökme..."

VEBALI SEVDA
​Vebalı bir sevdaya düştü gönlüm,
İllet bir maraz gibi yaktı kavurdu.
Benliğim şaştı, büsbütün değişti özüm;
Bu fırtına beni benden savurdu.
​Görenler bir yad gibi yüzüme bakar,
Gözlerimde yabancı bir kışın izi...
Aynadaki bu solgun suret benim değil,
Tanıyamıyorum artık ikimizi.
​El şaşkın, ben şaşkın aynadaki yabancıya,
Bir aşk uğruna nasıl kaybolur insan?
Gönül bir kere o kör kuyuya düşmesin;
O vebalı sevda bir ömrü yakıp kül eder,
Geriye sadece bir yabancı kalır o darmadağın masaldan...
#İlkimMK

Bu siire görsel olusturur musun

DELİ SEVDA
​Hesapsız akan nehirler bendini tanımaz,
Benim içimdeki deli sevda yüreğime sığmaz;
Coşar deli deli, eser deli deli...
Gönül sevdaya kapılmaya görsün.
#İlkimMK

MAVİ ÇİÇEKLER
​Gürültülü bir isyanın tam ortasında,
Duruyor insan, kendi içine sığınarak.
Dünya bağırıyor, çarklar dönüyor hırsla,
Oysa sadece bir parça gökyüzü arıyor ruh,
Sessizce dinlenmek için, durularak.
​Bırak, pencerenden sızmasın o ağır gölgeler,
Kapat kapılarını şikayetlerin, bitmeyen dertlerin.
Mavi bir çiçeğin yaprağında dinlensin kalbin.
​Zaman akıp giderken hırçın bir sel gibi,
Bir bir kapanır elbet o derin sızılar.
Bugün hiçbir şey yapmama hakkındır senin,
Unutma, en güzel, en berrak nehirler,
En sessiz dağların bağrından doğar.
#İlkimMK

ALIN TERİNİN TERAZİSİ

​Alın terinin düştüğü kaldırımı kusur gören gözler;
O terle yoğrulan ekmeğin asaletini tartamayacak kadar hafif yürekler
Helal lokmanın mukaddesatını bilmezler
Canını sıkmasın o sığ bakışlar
Kalplerdeki büyük cevheri karartamazlar.
​
Sokağın tozunu yük sayar o çiğ nazarlar,
Kendi sahte dünyalarında neyi yargılarlar?
Eğilmeden, el açmadan geçen o adımları,
Gönül terazisi boş olanlar ne anlarlar...
​
Varsın uzağından geçsin o bildik yüzler,
İnsanı yabancı değil, kendi kanı sızlatır.
Ama bilmezler ki sırtındaki o torbalar,
Zemheride açan en asil çiçeğin kokusudur.
​
Bir gün o tozlu kaldırımlardan taşacak bu heves,
Kalemin mürekkebiyle yıkanacak her çileli nefes.
Sen başını dik tut, omuz omuza verdiğinle kal;
Helalin gölgesidir üstündeki en güzel kafes.
#İlkimMK

"Pasif bir umut, sadece ruhu oyalayan bir illüzyonken; bilinçli bir eylem olan umut, imkansızı imkanlı kılan asıl motordur. Baharı beklemek yerine, toprağın altına o tohumu kendi ellerinle gömmek ve o tohumun çatlayacağına dair sarsılmaz bir inançla her gün onu sulamaktır umut. Peki, insanın içindeki o 'eyleme geçme' gücü tükendiğinde, umut hangi kaynaktan beslenir?"
#İlkimMK

SESSİZLİK BİR ŞİDDETTİR
​Yazmaya başladığım fakat şimdilik rafa kaldırdığım 'Gölgede Kalan Gerçeklik' adlı çalışmamdan bir kesit...
​Kendini önceliklendiren kişiler için öncelik daima kendileridir; partnerleri asla olamaz. Her yönden önce kendi konforları gelir. Onlar için ilişki, bir besin kaynağıdır, bir ortaklık değil. Gerçekte yaşanan sorunlar, sizinle değil, o kişinin kendi içindeki o büyük boşlukla ilgilidir.
​Görünürdeki Özgüven Aslında Bir Savunmadır
​Bu kişilerin dışarıdan görünen hali; yüksek bir ego ve tavan yapmış bir özgüvendir. Ancak bu özgüven gerçek değildir. Bu kişi, içindeki aşırı derecede kırılgan, utanç ve yetersizlik dolu bir özü korumak için dev bir üstünlük maskesi takar.
​Bu kişi, sessiz kalarak karşı tarafa bir ceza verdiğini ve kontrolü elinde tuttuğunu düşünür. Oysa bu, sadece anlık bir zafer yanılsamasıdır. Karşıdaki kişiyi kaybetme pahasına sürdürülen bu kibir, bumerang gibi kendisine döner. Çünkü gerçeklik, daima gölgede kalanı gösterir:
​Sessizlik bir şiddettir. Bu şiddeti zafer sanan kibir, sahibini yavaşça yalnızlığa boğar. En büyük trajedisi ise, boğulduğunun farkında olmamasıdır.
​Kökler ve İlişki Dinamikleri: Sevginin Koşulları
​Kendini aşırı önceliklendiren bireyin bu davranış kalıbını geliştirmesi, genellikle çocukluk döneminde aldığı sevgi türüyle doğrudan ilişkilidir. Eğer sevgi ve onay, koşulsuz bir kabul yerine başarı, itaat veya dışarıdan gelen hayranlık gibi dış faktörlere bağlıysa, kişi kırılgan bir benlik geliştirir.
​Yetişkinlikte bu kırılgan özü korumak için, sürekli dışarıdan bir onaya, yani narsistik besine (hayranlık, övgü, dikkat) ihtiyaç duyar. Bu nedenle, sizinle kurduğu ilişki bir ortaklık değil, onun bu temel ihtiyacını karşılayacak bir besin kaynağı rolüne dönüşür. Sizin varlığınız, ona kendini güçlü, üstün ve yeterli hissettirmesi için bir araçtır.
​#ilkimMK