İnsana özgü hiçbir kaprise yoramadığım babamın somurtkanlığı benim için günün kararması gibi görkemli, kimi gizemli olayların belirtisi, evrensel tarih gibi önemliydi.
Ama gözlerini kaldırıp bana bakacak olsa suskun görkemi küçüklüğümün bilincine varmaya çağırıyordu beni. Kocaman bir yunusun karşısında bir hamsi gibi kalıyordum.