Ey evlat! Yalnızlık anlarında öyle bir takvaya ihtiyacın var ve öyle bir takvaya sahip olmalısın ki, seni günahlardan ve günaha sürükleyecek kaymalardan alıkoysun. Öyle bir mu rakabeye ihtiyacın var, öyle bir murakabeye sahip olmalısın ki, Allah'ın daima seni görmekte olduğunu sana hatırlatsın. İşte sen yalnızlık anlarında böyle olmaya muhtaçsın mecbursun. Bundan başka, nefis, heva ve şeytanla savaş maya muhtaçsın.

ALLAH'I DAİMA GÖRÜR GİBİ OL

Hak erenleri düşmana galip gelebilmek için zindelik kazanmak niyetiyle uyurlar. İhtiyaç dolayısıyla yemek yerler. Ancak zaruret hâlinde konuşurlar. Mecbur kalmadıkça âdetleri dilsizlik ve sükûttur. Onları ancak Allah'ın takdiri konuşturur. Bu dünyada onların dilini Allah hareket ettirir, söyletir. Tıpkı yarın kıyamet gününde organlarını konuşturacağı gibi..

TAKVAYA SARIL

Ey evlat! Sana takva gerek. Takvaya sarıl, muttaki ol. Sana şeriat gerek, seriatın esaslarına sarıl. Nefse, şehevi arzulara, şeytana ve kötü kişilere muhalefet etmeli ve onlara uymamalısın. Mü'min bunlarda sürekli cihat hâlindedir.

Başkalarını nasıl ve hangi hâllerde kurtarabileceğini bilirsin. Sen kendin kör isen, bir başkasının elinden tutup nasıl bir yere götürebilirsin?

Kendinde islaha muhtaç bir hâl var oldukça başkalarını düzeltmeye, başkalarına öğüt vermeye kalkışma.

ÖNCE KENDİNE ÖĞÜT VER

Kendini Allah'ın takdirine teslim et. Sonra O'nunla birlikte ol. Nasıl bir binanın önce bir temele, sonra da duvarlara ihtiyacı varsa, her işin de önce bir temele, sonra da bir yapıya ihtiyacı vardır. Senin yolunun temeli, Allah'ın takdirine teslim olmak, yapısı da O'nunla birlikte olmandır.

DÜNYADA EBEDÎ KALMAK İÇİN YARATILMADIN

EY EVLAT! Sen dünyada ebedî kalmak için yaratılmadın. Allah'ın yoluna uymayan bir yaşayış içindesin. İçinde bulunduğun bu hâli hemen değiştir.

Bu dünya için yaratılmadın.