Dünya sönüyor yokluğunda,
Gömüldüğüm karanlık ne geceye benziyor ne ölüme.
Gömüldüğüm karanlık ne geceye benziyor ne ölüme.
Bana her sözün bir armağan gibi, hep her an uyanılacak bir düş gibi geliyor yanyanalığımız, bir düşün huşusu ve güzelliğinin yanı sıra, geçiciliği ve kırılganlığı.
İnsan ikiye yarılmaz, insan yarılır içinden, geçmişinde türlü kılığa bürünmüş her yaş ve acıdan türlü çeşit kendi fışkırır.