Peygamberlerin ve iyilerin hâli böyleydi. Nimet gelince:
"Hoş geldi, safalar getirdi." derlerdi.
Bela gelince de bağırmaz, çağırmaz, Allah'tan yardım talep ederlerdi.

İsyan sofrasını hemen terk edin ve uzaklaşın. Kulluk sofrasına çömelin ve bol bol yiyin, için. Haddi aşmayın. Kolaylık karşınıza çıkınca şükre koşun. Sert bir işe çarpılınca hatalarınızı hatırlayın ve istiğfar edin. Nefsinizi hesaba çekin. Allah hiçbir zaman kullarına zulmetmez.

Kalbinizdeki karartı beni hayrete düşürüyor. Aranızdan güven çıkmış. Birbirinize güvenmez olmuşsunuz. Birbirinize acımıyorsunuz. İlâhî emirler size emanet olarak bırakılmış; hâlbuki siz onu bir yana atmışsınız.

VERDİĞİN SÖZÜ TUT

Kaba giysi giymek iş değildir. Yemek ve içmek işini bir yana atmakta da iş yoktur. Asıl önemli şey, kalbin kötü şeyleri kabul etmemesindedir.

Hiçbir söz amelsiz kabul edilmez. Ve hiçbir amel de ihlas olmadan geçerli olmaz.

Peygamber sallallahü alayhi vesellemin yolu ihlastan ibarettir.

Her davada sadakat isterler. Sadakati olmayan kaybeder.

DÜNYADA EBEDİ KALMAYACAKSIN

Yarabbi, lütfet, yardım et. Bizi rızana kavuştur. Âmin!

Riya, gösteriş ortalığı kapladı. Zulüm arttı. Şüpheliler şöyle dursun, haramları bile aldırmadan yapıyorlar. Hakk'ın nimetlerine nankörlük çoğaldı. Kötü insanlara yardım arttı. Çarşı, pazarı zındıklar -dinle alay edenler- kapladı.

Allah'ın sevdiği kullar ise, belaya düştükleri zaman sabra koşarlar, ağlamazlar ve sızlanmazlar. Bela içinde de olsalar iyi işleri ararlar. Bulundukları hâl onlar için Hak katında derecelerini arttırır.

Dünyada, ancak hiçbir ölçüye bağlı olmayanlar rahat eder. Onlar da hiçbir inancı olmayan dinsizlerdir.

Allah'ın yüce katındakilere kavuşmak, yalnız sabırla mümkün olur. Allah, her zaman sabrı emir etmiştir. İman sahibinin hayatı hep sıkıntılar içinde geçer. Elindeki şeyler çok bile olsa, yine de sıkıntı içindedir. Çünkü bağlanmış olduğu birçok kurallar vardır.

Bulunduğun hâl yalnız seni sevince boğmasın. Çünkü sevinç geçici şeydir. Allah Teâlâ bir ayet-i kerimede şöyle ferman buyurdu:

"Onlar, verilen şeyle ferahlandılar; biz de aniden ellerinden aldık, boşa düştüler."

"Ya Rabbi, bizi ateşten koru. Dünyada iyilik, ahirette yine iyilik ver."

Allah, beli anında dimdik durmayı iyilere verdi. Fakirlik ve ihtiyaç hâli ise bu sevginin gereğidir.