İlmi, amel için öğreniniz. Çokları bunda yanıldı. İlimleri dağlar gibi büyüdü, amelleri zerre gibi küçüldü.

İşittiğime göre, kıyamet günü insan, daha çok utansın diye tanıdıklarının yanında hesaba çekilir.

Öbür dünyada terazide en ağır gelen amel, burada bedene en zor gelenidir.

Bir insan üç perdeyi gönlünden çıkarmadıkça kendisine devlet kapısı açılmaz.

Bir, Bu dünyanın hepsini verirlerse sevinmemek, eğer sevinirse hasistir. Hasis ise dilekten mahrumdur.

iki, Kevseri dünyayı kendisine verip geri alırlarsa müteessir olmama.

Üç, methedildiğinde memnun olmamak, ayıplansada üzülmemek.

"Hayat her zaman sana istediğini vermez ama ihtiyacın olan dersleri mutlaka verir. Bazen kaybedersin, bazen kazanırsın, bazen de sadece öğrenirsin. Bu yüzden yaşadığın hiçbir şeyin boşuna olduğunu düşünme. "

Helâl lokma için çalışmak geceleri ibadet edip, gündüzleri oruç tutmaktan faziletlidir.

Kemale erenler, ancak midelerine gireni kontrol etmekle kemale erdiler.

"Kibirlenip mağrur olmayın. Yaptıklarınızla övünmeyin. Üstünüzdekilere değil, altınızdakilere bakınız. Kalpleriniz Allah sevgisi ile dolsun. Bedenleriniz Allah'a itaatle yoğrulsun. Allah'tan utanınız. Dilleriniz Allah'ı zikretsin. Gözlerinizi de harama karşı koruyun."

"Allah sana türlü türlü nimetler ihsan ediyor. Ama sen şükretmiyorsun. Allah'ın yumuşak ve sabırlı oluşu seni aldatmasın. Düşün, düşün. Bir gün sende gireceksin mezara. Durma, bugünden hazırlığını yap ey kardeş, dirileceğin gün için.."

Allah, insanı yarattıktan sonra onu başıboş bırakmamış gönderdiği peygamberler ile onlara iki dünya saadetinin yolların göstermiştir. Onlarda topluma vaaz=dini öğüt ve nasihatte bulunmuşlardır.

Her kapı sizi değişik bir zamana ve yere götüren bir geçittir. Bizim bir odaya girmemizi ve oradan çıkmamızı sağlayan kapı, aynı zamanda bizi o odanın geçmişine ve geleceğini de götürür

"Hayat bazen seni hiç beklemediğin yollara sürükleyebilir. Planların değişebilir, hayallerin şekil değiştirebilir ve bazı insanlar hayatından çıkabilir. Ama unutma, her değişim bir kayıp değildir."

Bir derde yüz verirsen o dert sende yüz bulur, kalıcı olur.
O derde dert muamelesi yapmazsan, bozulur gider...

Mana Sultanı İbrahim bin Ethem yaya olarak hacca gidiyordu. Yakıcı güneş altında, çöl denizinde aşk ve şevkle yol alıyordu. Yolda, deve üstünde bir Arap ile karşılaştı. Arap hayret edip sordu:
"-Ey yalnız adam, nereye böyle?"
İbrahim Ethem gülümsedi:
*-Ya sen nereye gidiyorsun?"
"-Beytullah'ı ziyarete."
"-Bende Beytullah'a gidiyorum."
"-Nasıl olur? Bineceğin yok, azığın yok. Bu uzun yolları, kızgın çölleri nasıl yürür gidersin ki?"
"-Benim birçok bineğim var ama sen göremezsin."

Arap büsbütün hayretle sordu:
"-Bunlar nedir? Nasıl şeylerdir? Bana da anlat ki bileyim."

O gönül Sultanı şöyle cevap verdi:
"-Benim 'Sabır' adlı bir bineğim vardır. Başıma bir bela geldi mi onun sırtına atlarım. Nimete kavuştuğum zaman 'Şükür' bineğim vardır, onunla giderim. Bir kazaya uğradığım zaman hemen 'Rıza' adlı bineğim imdadıma koşar..."

Arabın gönlüne şevk ve heyecan dalgaları doldu ve gönlünce sordu:"-Daha başka neyin var?"
İbrahim Ethem dedi ki: "-Nefsim beni bir şeye zorladığı zaman düşünürüm ki, ömrümün çoğu gitmiş azı kalmıştır. Bu durumu hatırlayarak nefsime uymaktan son derece sakınırım."

Arap bu hakimane veciz sözler karşısında nihayet kendine gelmişti:
"-Vallahi, desene asıl yaya benmişim de binek sahibi senmişsin."

'Allah'ım. Sen bu yavrucağa Kitabını öğret, ona helâl rızık ver.'