"Bildiğim kadarıyla devrimciler aşık ve edebiyatçı olurlar." Güldü ve: "Doğru diyorsun Ahmed, doğru diyorsun," dedi," ama bizim gibiler değil. Filistin halkı için bu durum doğru değildir. Vietnam, Küba, Çin devrimcileri için söylenebilir, ama öyle anlaşılıyor ki bizim kaderimiz, bir tek sevgiyi yaşayacağımız şekilde yazılmış. Bu toprakların sevgisi! Kutsal mekanlarıyla, yeriyle, havasıyla, portakalıyla bu toprakların. Öyle görünüyor ki bu topraklar, çocukluklarından beri kendisine aşık olanların, bu sevgiye başkasını ortak etmelerini kabul etmiyor."

Çok okur, çok izlerdi. Şüpheci ve sorgulayıcı kişiliğiyle hiçbir inanca bağlanmamıştı.

Ama tarih, yalancı şahitliği kabul etmeyen gayet adil ve hakkaniyetli bir hakimdir.

#küçükprens♡

Düzenli görünen bir çok şey öyle değil mi..💔

Her şey düzenli gibiydi, ama o düzen bir aldatmacaydı.

"Zaman, iyileştirici bir merhem gibiydi, her geçen gün biraz daha iyileştiriyordu onu,yaralarını sarıyor, ruhunu onarıyordu."

Bir kez daha anladık ki insan insanın zehrini alır. Ama onu zehirleyenler de insandı; başka insanlardı, soğuk, uzak ,acımasız insanlar .O zaman belki de doğru olan şuydu: seven insanlar birbirini zehrini alır, birbirine şifa olur ,birbirini kurtarır. Böylesi daha gerçek daha insaniydi.

merhaba

“Hayat kısa; kırgınlıklar uzun sürmemeli.”

İnsanın hayatını en kötü etkileyen kelime "keşke"dir.

Sabahattin Ali, yalnızca bir romancı değil; insan ruhunun sessiz taraflarını anlatan güçlü bir gözlemcidir.

Türk edebiyatında özellikle “insanı anlatmadaki samimiyeti” ile öne çıkar. Sabahattin Ali, Türkiye’nin modernleşmeye çalıştığı, toplumsal değişimlerin hızlandığı bir dönemde yaşadı. Bu yüzden eserlerinde hem bireysel yalnızlık hem de toplumsal baskılar birlikte görülür.

Toplumcu gerçekçi edebiyat anlayışına yakın olsa da,o, insan psikolojisini çok derin işleyen bir edebiyatçıdır.

Onun dili: * Sade, * Akıcı, * Gösterişsiz, * Ama derin anlamlar taşıyan bir dildir. Okuyucuya ağır cümlelerle değil; doğal anlatımla ulaşır. Bu sadelik, eserlerinin yıllar geçse de eskimemesinin en büyük nedenlerinden biridir Örneğin Kürk Mantolu Madonna romanındaki Raif Efendi karakteri, Türk edebiyatının en unutulmaz karakterlerinden biri kabul edilir.

Dışarıdan sıradan görünen bir insanın içinde nasıl büyük bir dünya taşıdığı anlatılır. Sabahattin Ali eserlerinde Anadolu’daki eşitsizlikleri, adaletsizlikleri ve insanların yaşadığı çaresizlikleri de anlatmıştır. Şiirlerinde genellikle: * Hüzün, * Gurbet, * Özlem, * Hapishane duygusu * Umut öne çıkar.

#sokaktansesler #roman #yazar #sabahattinali

Sen yeterki görmek iste; bozkırın ortasında denizi de görürsün, dalgayı da...

Burada Russell, bize tehlikenin mutlak olmadığını, aksine perspektife içkin bir kategori olduğunu hatırlatır.

Tehlike, nesnenin kendisinde değil, ilişkide ortaya çıkar. Bir varlık, başka bir varlığın dünyasında “tehlike” haline gelir; bu ise Heidegger’in Dasein’inin (orada-olma) dünyeviliğine işaret eder. Solucan için aslan, neredeyse hiçlik derecesinde uzak ve ilgisiz bir varlıktır. Onun Umwelt’i (çevre-dünyası) toprak, nem ve yakın yüzeydir. Bu dünyada aslan ontolojik olarak yok hükmündedir. Oysa tavuk ve ördek, solucanın varoluşsal tehdididir; ani, ezici ve kaçınılmazdır.

Russell’ın solucanı, bize hem epistemolojik tevazuyu hem de ontolojik merhameti öğretir. Kendi tehlikelerimizi mutlaklaştırmaktan vazgeçtiğimizde, başkalarının “tavuk ve ördeklerine” daha anlayışla bakarız.

Belki de felsefenin en yüksek erdemi, insanın kendi konumunun göreceliliğini idrak etmesidir. Bu idrak, korkuyu azaltmaz ama onu anlaşılır kılar; böylece korku, kör bir panikten ziyade, varoluşun bir parçası haline gelir.

Gerçek bilge, ne aslanı ne de tavuğu mutlaklaştırır. O, her ikisinin de bir perspektife bağlı olduğunu bilir ve kendi dünyasını sürekli sorgular. Çünkü nihayetinde, biz de toprağın içinde kıvrılan, yavrularına “gerçek tehlikeyi” anlatan solucanlardan başka bir şey değiliz — ta ki toprağın üstüne çıkana dek.

#russell #felsefe #kitap #bakış #platon

Bazen aklım almıyor; onu yalnızca ben, hem de öylesine içten, öylesine dolu dolu severken, ondan başka hiçbir şey görmez, bilmezken, ondan başka hiçbir varlığım yokken, nasıl olur da onu bir başkası da sever, sevebilir?

Çin'deki cumhuriyetin kurucusu Sun Yatsen'in Şarki Türkistan hakkında yaptığı planını Çin'den özel olarak edindiğimiz bilgilere göre beyan edip bu planın hayata geçirilmemesinin nedenlerini anlatacağız. Plan şu şekildedir:

1. Çin'den her yol ve yöntem ile Türkistan'a çok sayıda göçmen getirip bütün vilayetlere yerleştirmek.

2. Bütün Şarki Türkistanlı çocukları Çin okullarına alıp onları Çince ter-biyeyle yetiştirmek. Bütün millî okul ve medreseleri hükümetin eline alıp Çin okuluna dönüştürmek ve Şarki Türkistan'daki bütün vakıflara hükümet tarafından el koyup Çince okullarının masraflarını buradan karşılamak.

3. Daha önce olduğu gibi resmî dil ve yazışmaların Çince olmasının yanı sıra eğitim dili ve kitapların da tamamen Çince olması.

4. Cumhuriyet yönetimine uygun Şarki Türkistan'ın bütün vilayetlerinden birer milletvekilinin Çin Parlamentosuna gönderilmesi ve Urumçi'de bir vilayet meclisi kurulup her hâkimlikten bir temsilcinin o meclis için seçilmesi ve bu her iki meclis için seçilen vekillerin Çince okuryazar olması şarttır.

Görülüyor ki bu planda Şarki Türkistan halkının hukuku ve menfaatine riayet etmenin hiçbir emaresi yoktur. Belki de bu plandan açıkça ortaya çıkan amaç, Şarki [573] Türkistan halkını her yol ve yöntemle Çinlileştirmek ve bu memleketi daimî bir Çin sömürgesi veya gerçek bir Çin vilayeti haline getirmekten başka bir şey değildir.