Hiçbirimizin ruhu salt iyilikten, salt güzellikten, salt yücelikten oluşmuyor; hiçkimse masum değil, hiçbir zaman da değildi.
(...)
En masumumuzun içinden bile kim bilir ne kötülükler geçiyor.

Birbirine benzeyen yollar ve yolculuklar doğal olarak sıradanlaşır, çekiciliğini yitirir. Yolculuğu sıradışı kılan etken ise, insan ruhunun benzersizliğidir, değişkenliğidir, ele geçirilmezliğidir.

Sahiden de sevginin iyileştirici bir gücü vardı. Elbette yalansız olanın, çıkarsız olanın, hakiki sevginin.

Daha önce de yakınlarını kaybeden insanlarla karşılaştım ama hem annesini hem babasını kaybeden bir çocuk insanın içini dağlıyor.

...Dünyanın güzel, insanların iyi olduğunu sanacak kadar safsanız mutsuz olmanız kaçınılmaz.

O kadar yozlaşmışız ki artık mutluluğu bile satın alacak hale gelmişiz.

...Mesleğini doğru yapmak için sadece cesaret yetmez, aynı zamanda kocaman bir yürek gerekir. Ama o yürek çelikten yapılmıyor. Bir süre sonra el bombası gibi gülüyor işte. O yüreği zamansız gümletmeyelim Ali. Zalimleri sevindirmenin âlemi yok.

Bazı vakalarda katilin kim olduğunun hiçbir önemi yoktur, cinayet silahı kimin elinde olursa olsun, kurbanı öldüren, aslında kendi tutkusudur.

"Misyonun nedir? İyi bir insan olmak."

Marcus Aurelius, Kendime Düşünceler, 11.5