Her şeyin zekâtı ayrıdır. Malın zekâtı, her yıl kırkta birini fakirlere vermektir. Bilginin ise, her zaman Allah âşıklarını Hakka ve hakikate çağırmaktır.

Sözü başka, ameli başka, bilgisi de hepsinden ayrı olandan hayır gelmez.

Bildiklerinle amel etmek, seni Hakk'a götürür. Bilgi sahibine, bilgi ile gidilir. Cahil yol alamaz. Hakk'ın ilim sıfat âlimlerde tecelli eder.

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz şöyle buyurur:
"İlim, sahibini amel etmeye çağırır; eğer sahibi bu çağrı ya uyarsa, ne âlâ, uymadığı takdirde ilim çeker, gider.

Ey evlat! Bildiklerinden sorumlusun. Yerinde kullanma dığın takdirde sahibi sana çıkışır. Ayrıca bilgi de senden da-vacı olur ve bağırarak:
"Beni iyiye kullan; yoksa hakkında şikâyetçi olurum" der.

Müftünün fetvası ile değil, iç âleminizden kopan buyrukla hareket edin.

DUYGULARINIZLA HAREKET ETMEYİN

Ey cemaat! Kötü heveslere kapılmayın. Aklınızı, mantığınızı çalıştırın. Hisle, hevesle hareket etmeyin; bunlarla olan kişi yolda kalır.

Ben, beni zikredenin yanındayım.

Beni anın, ben de sizi anayım. Bana şükredin, nankörlük etmeyin.

Her şey Allah'ı anmakla başlar. Bu duygu kalpte yerleşince işler bitmiş olur. Evvela anmak, son nefeste yine o... Herkes, Hakki andığı kadar erebilir.

KİMLER ALLAH YOLUNDA!

Allah yolunda olanların iç âleminde aksaklık göremezsin. Onlar, kurtulmuşlardır; onlar tam bir imana sahiptirler. Tevhid ehli onlardır, ihlaslı işi onlar tutar, belaya onlar sabırla karşı koyar. Bir afet indiğinde sızlanmazlar; inlemezler, metin ve vakur olarak işlerin sonunu beklerler. İyilik geldiği zaman şükür yoluna koyulurlar. İyiliği ilan eder, kötülüğü saklı tutarlar. Başlarında olan felaketli işlerden kimseye şikâyet etmezler. Ellerinde bir mal varsa, herkese dağıtrlar. Dağıttıklari elde kalandan fazladır. Bu iyiliği severek yaparlar. Verdikten sonra üzüntü duymazlar. Kendi kazançlarından diğer kardeşlerine fayda sağladıkları için sevinirler.

Bu kullar ilk başta dilleriyle şükrederler, sonra kalpleriyle, daha sonra da gönülleriyle... Halkı bilmezler. Halktan onlara bir eza gelirse sadece tebessüm ederler. Dünyalık şeyler onların katında hiçtir. Yeryüzünde gezenler, onlara fakir, hasta ve ölü görünür.

Onlar için cennet, tavanı çökmüş bir viranedir. Cehennemi, ateşi sönük, küllük bilirler. Ne cennete yerleşmek için fazla arzu duyarlar ne de cehennem korkusundan titrerler. Cennete girmekle cehennemde kalmak onlar için eşittir Semanın yüceliği, onları Hakk'tan ayrı edemez. Yeryüzü ta bii güzellikleriyle onları aldatamaz. Onlar, yeryüzünde yaşayanlarla gökyüzünde uçanlar arasında eşit şart görürler. Hepsini tek kuvvetin emrinde bilirler. O kuvvet de Allah'tır.

Onları bir zaman dünya ehline karışmış görürsün. Gafillerden biri bilirsin, ama değil..

Bir zaman sonra ahiret ehline karışırlar. Onlarla sohbet ederler. Az sonra kendi iç âlemlerine tabi olurlar, Gözlerinde dünya yok olur. Ahiret silinip gider. Her iki cihanın Rabbiyle beraber olurlar; zaten aradıkları da bundan başka bir şey değildir. O'na gider ve koşarlar. Sevdikleri yalnız O'dur Gönül kapıları bu kez Hakka açıktır. Başkasını ne yapsınlar; yalnız Hak sevgisiyle dolarlar. Kalpleri Hakk'a karşı yürümeye koyulur. Ona tam kavuşuncaya kadar yolculuklar devam eder. Artık onlara Hak dostluğu ulaşmış olur.

Biliyor musun, yıllarca namaz kılsan, oruç tutsan, sana hayır getirmez. Ömrün boyunca hayırlı işlerde bulunsan hayır göremezsin. Ancak, Allah rızasını gözeteceksin, bunu iyi bilmen gerek. Aksi hâlde yaptıkların boşuna gider. Bu duruma göre sana münafik ve içi bozuk damgası vurulur. "Allah'tan uzak!" mührünü alnına vururlar.

Yazık, dilin Müslüman gibi konuşuyor, kalbin O'nu doğrulamıyor. Sözün Allah'a ve Peygambere inanmış gibi, özün tam tersine... İşlerin hiç birine uymuyor. Ne olacak senin hâlin?

En çok dileğin af ve afiyet olmalı. Dinin, dünyan ve ahiretin için iyilik dile. Bunları yapabilirsen sana yeter; fazlası sana ne lazım?

Ey hasta! Hastalığın geçmesini mutlak olarak isteme. Afiyetin her zaman yararlı olacağını sana kim dedi? Şimdi hastasın, imanın var; sağlam olunca bu imanı kaybetmeyeceğini kim garanti eder? Dünyalığa dalar, Allah'ı, Peygamberi unutursun.

Ey ihtiyaç içinde kıvranan kişi! Bu hâlden kurtulmayı isteyip durma! Belki de bu hâlden kurtulmuş olman senin için bir felaket sebebi olabilir.

Allah'ım, senin varlığınla bize iyilik ver. "Dünyanın ve ahiretin güzelliğini nasip et. Bizi ateşte yanmaktan sakla" Âmin!

Hakk'i ve hakikati bir yana atıp Allah fikrini değil, şeytan fikrini ruhunda beslemeye heves ettikçe, hayır kapısı sana kapalı durur.

Dünyalık işlerin ardından koşup gittikçe, gözlerini hırs bulutlarından ayırmadıkça, hiç iyilik bekleme.

Mademki halkın elinde olanı zorla kapmak niyetini besliyorsun, doğruluk bekleme. Nifak, riya, benliğinin derinliğine sahip durdukça huzur bulamazsın. Doğruyu sezmen mümkün olmaz.