"Andolsun ki Biz,'Allah'a ibadet edin ve tağuttan sakının'diye her ümmete bir rasul gönderdik."
(Nahl,36)

Bir geçmişinizin olduğu insanlar sizi bırakmıyordu ve ne kadar çabalarsanız çabalayın, kendinizi kurtaramıyor, özgür kalamıyordunuz. Belki de bir süre sonra çabalamaktan vazgeçiyordunuz.

...kazara her şeyin nasıl kırıldığını ve bazen onları düzeltmenin imkânsız olduğunu düşündüm.

“Görme dışındaki hislere odaklanmak genelde işe yarar. Seslere, hissetmeye… söz konusu olan yeniden hatırlamak olduğunda, koku çok önemlidir. Müzik de çok güçlü olabilir. Belirli bir sonucu, belirli bir günü düşünüyorsan, adımlarını yeni baştan çizdiğini, suçun sahnesine geri döndüğünü hayal edebilirsin, bir bakıma.”

“Peki, biz nasıl sorumluluk alırız? Özür dileyebilirsin. Suç işlediğini hatırlayamıyor bile olsan, özrün ve özrünün ardındaki duygu samimiyetsiz olmaz.”

Gökyüzü ayaklarımın ucundan başlıyor. Ağzımın kemiğinde dağınık bir şiir tadı. Gürgenler ve kayınlar avdan dönüyor. Sırtsız atmacalar çizerdim şimdi Bir kayığın yelkeni geçseydi elime; Unutmazdım, yelkenin bir köşesine Tabut başlı bir avcı yerleştirirdim.

İçime çektiğim hava değil, gökyüzüdür.

Artık yüzün
Yaşlı bir adamın yaşlanmaya başlamış yüzü,
Uzun süredir yolcuların inmediği
Bir hanı andırıyor gözlerin.

Kanlı, akıtan bir sevgiyle örtmüştük yeraltını,
Durgun bir sevgiyle açacağız gökyüzünü, Senin yüzün
Durgun bir sevginin yıktığı gökyüzü.

Anne babalar çocukları dışında hiçbir şeyi umursamıyorlardı. Evrenin merkezi onlardı; bir tek onlar önemliydiler. Başka kimsenin önemi yoktu, ne kimsenin acısı ne de mutluluğu umurlarındaydı.

...dürüst olalım, kadınlar hala iki şey için değer görüyorlardı: Görünüşleri ve anne olarak rolleri için.

Kurtulan fırka, Allah'ın fiilleri konusunda Kaderiyye ve Cebriyye arasında vasattır. Allah'ın tehditleri konusunda Mürcie ile Vaidiyye arasında vasattır. İman ve din konusunda Hurûriyye ve Mutezile ile Mürcie ve Cehmiyye arasında vasattır. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in ashabı konusunda Rafiziler ile Hariciler arasında vasattır.

Hayat bir paragraf değildir ve ölüm de bir parantez.

...göz yanılması, insanın yanı başında duran insanı görmemesi böyle olur.

Her yerde yazın bittiği söylenir,
Çürür çiçeklere yapışan kanlar;
Belki uzaktan iki atlı yaklaşır,
Belki yakından iki yaprak kalkar; Akşamın örtüsü derelerde yıkanır, Gökyüzünü görünce gecenin devi Çıkarıp şapkasından yıldızlar saçar, Cüceler bunu bilir, gürgenler bilir,
Aşkın uyumadığı her yerde söylenir.

Ben sana teşekkür ederim, beni sen öptün, Ben uyurken benim alnımdan beni sen öptün; Serinlik vurdun korulara, canlandı serçelerim; Sen mavi bir tilkiydin, binmiştin mavi ata, Ben belki dün ölmüştüm, belki de geçen hafta.
Sen bana çok güzeldin, senin ayakların da.

- Aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci, Üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten; Ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci? Hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten.

İyi nişan alırdı kendini asan zenci, Bira içmez ağlardı, babası değirmenci, Sizden iyi olmasın, boşanmada birinci...
-Çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen.