Doktorlar anlamadı ama ben hastayım. Hastalığımı biliyorum: Umutsuzluk, kırgınlık... Ruh çöküntüsü içinde gittikçe kendimden ayrılıp başka bir insan oluyorum. Bu umutsuzluk, ne yapmam gerekli olduğunu bilmememden geliyor. Ne başkaları için yaşayabiliyorum, ne kendim için... Başkaları için yaşayabilsem kendim için de yaşamış olacağımı, mutlanacağımı biliyorum, ama nasıl?..

"Halk bilir, halk sezer..." sözünde, dikkat et, halkı bir küçümseme, hiçe sayma, sevmeme var. Yalan, bir büyük yalan içinde uyuşmuşuz. Halk hiçbişey bilmiyor, hiçbişey sezemiyor. Bilse, sezse, bunca yüzyıllardanberi aldatılır, kandırılır mıydı? Nasıl bir uyuşturucu yalan bu... Gerçekten bu halkın bilip öğrenmesini istememişiz. İsteseydik, önce halkımızı bütün acı gerçekleriyle tanır, ondan sonra ne yapmamız gerektiğini düşünürdük. Kendi halkımızı olduğundan üstün saymak neden? Tanrı, okuryazar bile olmayan insanlara iltimas mı yapmış?

Buraya gelmeden önceki iyi niyetli aptallığımı düşünüyorum; içimi bir halk dalkavukluğu kaplamıştı. Bizi nasıl kandırdılar, aldattılar, sonunda halk dalkavuğu yaptılar. Halk bilir, halk herşeyi bilir, halkta büyük bir sezgi vardır!
Yalan, hepsi yalan... "Halk herşeyi bilir" demek dalkavukluğu bile, halkı kendilerinden ayrı, bambaşka, umacı, koskocaman bir dev yaratık görmek değil de nedir? Yalandan halkı sever göründükçe, halka dalkavukluk ettikçe, bu yalanlara gerçekten inanan benim gibi tektük kişiler, bilgisizliğin, görgüsüzlüğün, geriliğin kızgın, sonsuz çölüne sızan cılız sular gibi kuruyup, bitip gideceğiz.

Bilir misin, 'canım' dediğimde içimden canımın çıkıp sana koştuğunu duyarım hep.

İnsan ruhunun derinlerine gizlice süzülüp,neler düşündüğünü öğrenmek olası değil...

"El Bint El Şalabeya", Doğu Akdeniz’in melez müzikal mirasını, Osmanlı’dan tevarüs eden nezaketi ve entelektüel seçkinliği simgeleyen dişil bir estetik çerçevesinde yansıtan, kültürel ve dilsel sürekliliğin zarif bir nişanesidir. Lübnanlı efsanevi sanatçı Fairuz’un mistik ve duru vokal performansı ile taçlanan bu eser, salt yerel bir halk ezgisi olmanın ötesine geçerek, Levanten kültürünün küresel ölçekteki en ikonik ve sanatsal manifestolarından biri hâline dönüşmüştür. Lirik metin, köprü başlarındaki pastoral atmosferden, büyüleyici bakışların getirdiği melankolik kış yağışlarına uzanan yoğun sembolik bir anlatımla örülüdür; burada doğa tasvirleri, lirik öznenin iç dünyasıyla bütünleşerek, derin bir romantik duyarlılık yaratır. Batı enstrümantasyonu ile geleneksel Doğu makamlarının kusursuz uyumu, esere hem coğrafyaya özgü bir hüzün hem de zamansız bir evrensellik kazandırmaktadır. Türkçe pop ve klasik Türk müziği repertuvarlarında farklı aranjmanlarla yankı bulan şarkı, Akdeniz havzasındaki kültürlerarası geçişkenliğin, sanatsal göçün ve kolektif hafızanın en somut müzikal izdüşümlerinden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Ayrılık ve özlem temalarını melankolik bir estetik mükemmeliyet düzleminde işleyen "El Bint El Şalabeya", hem Doğu’nun derin mistisizmini hem de modern müzikal anlatıyı bünyesinde barındırarak müzik tarihindeki asil ve sarsılmaz konumunu yüzyıllar boyunca korumayı başarmaktadır. . . .
#art #music #culture #sanat #müzik

Zübükzade'nin eğriliğini hep biliriz. Ama ne demişler, "Yılan dolana dolana gider de, deliğin ağzına geldi mi doğrulur." Hayatta böyle olunacak. İş, deliğin ağzına geldin mi doğrulmakta...

- Bir namuslu tutturmuş gidersiniz, Namuslu olup da ne olacak, bir iş beceremedikten kelli... Varsın çalsın çırpsın da, arada ucu kasabamıza da dokunsun. Sünepe, uyuntu oturmuş da çalmamış, ne çıkar efendi? Doğru mu dediğim? İnsanda ağız varsa elbet yiyecek. Adam odur ki, hem yesin hem yedirsin...

Zübük,
Biz elhamdülillah Müslümanız ve beş vakte beş daha katıp namazımızı evimizde kılarız, dedi.
Burhan Bey de,
Gördünüz mü ya? dedi. Namaz evde de kılınır. İlle cami gerekmez. Okul öyle değil, çocuklar evde okuyamaz, okul ister. Cami bitane diyorsunuz, uzak diyorsunuz. Uzaksa daha iyi. İbadet yerine gitmek için zahmete girmek sevaptır.

Sayın büyüklerim, sevgili hemşerilerim. Bizim başımıza her ne kötülük gelmişse bilgisizlikten gelmiştir. Biz bilgisizlikten çok çektik, daha da çekmekteyiz. Cami yaptıralım diyorsunuz. İyi, hoş... Başüstüne yaptıralım. Ama cami ne gerek? Kasabamızda cami yok mu? Cemaat dolup dolup taşıyor da, camimiz almıyor mu? Şükür Allaha camimiz var, atalarımızdan kalma... Eskidir, yıkıktır derseniz anlarım. Bana kalırsa yeniden cami istemez. Çünkü gereği yok. Gelin, bu derneği kuralım, ama cami yaptırma derneği olmasın da okul yaptırma derneği olsun. Okul yaptıralım.

Tüm kalabalıklar içinde en güzel sensin. Tüm sesler içinde en güzel senin sesin. Ya büyülü şeyler var sende ya da ben seni sevmeyi fazla kaçırıyorum.

Dikenleri öpeceğiz, Güller de şaşıracak🌟

#reels

Uzak nedir?
Kendimin bile ücrasında yaşayan benim için
gidecek yer ne kadar uzak olabilir?
Başım açık, saçlarımı ikiye
ortadan ayırdım
kimin ülkesinden geçsem
şakaklarımda dövmeler beni ele verecek
cesur ve onurlu diyecekler
halbuki suskun ve kederliyim
korsanlardan kaptığım gürlek nara
işime yaramıyor
rençberlerin o rahat
ve oturmuş lehçesinden tiksinirim
boynumda
bana yargı yükleyenlerin
utançlarından yapılma mücevherler
sırtımda sağır kantarı gizli bilgilerin
mataramdaki suya tuz ekledim, azığım yok
uzun yola çıkmaya hüküm giydim.

#diyarbakır #şiir #ismetözel #reels 📍 Sur, Diyarbakır

Yahu, bu insanoğlu anlamadığı bir laf oldu mu ağlıyor demek... Bak, demin efendiler, Allah razı olsun, nutuk çektiler. Anladık mı? Yok... Gelgelelim ağladık. Şimdi de Bedir Hoca Arabi üzerine dua okur. Ne anladık? Hiç... Velakin ağlamaktan gözpınarlarım kurudu, ötey gözüm de kör olacak. Demek bu beni beşer, anlamadığı söze ağlıyor, he mi?

Ne demeye Zübükzade'yi yerden yere vururuz? Bu politika ne demek arkadaşlar? Propaganda demek. Propaganda ne demek? Yalan dolan demek. Şimdi eğri oturalım doğru konuşalım, aramızda Zübükzade'den yalancı dolancı var mı?