İman sahibi, evvela içini tamir eder. İşin ilki oradan başlar. Sonra dış âlemine bakar.

Bir şeyi daha fark ediyorum; bir çocuk hayatının ilk beş on yılını nerede geçirdiyse, o yerin gönlünden ve beyninden sökülüp atılması mümkün değildir.

Dıştan bakılsa Müslümansın, içe girilince küfre dalmış görünüyorsun. Zahirde tevhid ehlisin, ama Allah'a şirk koşmaktasın. Dinin dışında, iyiliğin yine dışta; içine bakılsa harap olduğu görülür. Su üstündeki beyaz köpükten başka ne denebilir senin hâline?

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz şöyle buyuruyor:

"Dünyanızdan bana üç şey sevdirildi: Güzel koku, saliha kadın, gözümün nuru namaz."

Maddi hayatınızı dünyaya verin. Kısmetinizi meşru yoldan alın. Dertlerinizin devası budur. İyi yollardan gelen dünyalık size yeter.

Her genişliğin bir sıkıntısı çıkar. Her ferahlıkta bir darlık saklıdır.

Sabırlı olun. İçinde bulunduğunuz dünya, afet ve musibet doludur.

KADERE UYMAYAN, ŞEFKAT BULAMAZ

O'na dönmekten başka kurtuluş yolu yoktur. Bunu böylece bilesin..

Her şeye gücü yeten O'dur. Senin neyin var ki? Her şeyi bilen, yine O'dur. Senin ne kıymetin var? O'nun kapısına koş, O'ndan iste, temizlenmeyi O'ndan dile. O dilerse, Zatından başka her cins varlık vehminden seni temizler, kalbini imanla doldurur,marifet verir, ilim verir, zenginlik de verir, halktan bir şey istetmez, sana yakın hâli nasip eder kalbine kendi ülfetini yağdırır. Bu defa bütün duyguların O'nunla olur.

"Sermaye elbette korunmalıdır. Ama zenginler vergilerini kaçınırlarsa, seferberlikte orduyu neyle besler hükümet?"

Bin katır tepse dayanırdı naçiz bedenim
Ne çare ki midemi katır değil,
Doktor tepti benim!

"Dünya dertlerinden, gücünüzün yettiği kadar uzak olunuz"

İnsanlara muhtaç olmayacak kadar dünyalığa er; sonra dinini harcarsın.

Sonsuz ve ebedî şeyi geçici dünya menfaatine değiştirende akıl yoktur. Dünyalık insanı nereye kadar götürebilir? İsterse en kıymetli şey olsun, kabir kapısından öteye geçemez.