İnsanoğlu uygarlık yolunda­ki kanlı ilerleyişine başlamadan önce, ilkelliğin karanlığına giderek daha çok batmaya mahkumdur.

Ama gözler kördür. İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir...

"Sizin Dünyada insanlar" dedi Küçük Prens, "bir bahçede beş bin gül yetiştiriyorlar; yine de aradıklarını bulamıyorlar."

İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir. Gerçeğin mayası gözle görülmez.

"Arkadaş dediğin, bir alay hergeleden başka bir şey değildir!"

...anıların dönüşü bulunmadığını, geçip giden hiçbir baharın yeniden ele geçirilemeyeceğini, aşkların en çılgınca ve en vazgeçilmez olanının ömrün sonundaki bir anlık gerçek olduğunu akıllarından çıkarmamalarını örgütlemeye başladı.

Selamlar Dostlarım!

Bugün sizlere bahsedeceğim kitap, Kaos Oyunları serisinin ilk kitabı olan Kelebek Etkisi.

Yazarımız Günay Gafur, daha önce birçok kitap yazmış ve polisiye roman olan "Baba" ile Kristal Kelepçe Yılın Polisiye Romanı Ödülü'nü almış başarılı bir yazardır. Bu sefer ise polisiye bir kitap olmasa da gizemleri çözdüğümüz bu kitap yazarın ilk çocuk kitabıdır.

Bu kitapta, altı meraklı çocuğun bilimi, cesareti ve arkadaşlığı kullanarak gizemleri bulup çözmesini okuyoruz. Kendilerine verdikleri takma isimlerle kurdukları İsimsiz Hayaletler Kulübü, çevrelerinde gizemli buldukları olayları araştırıyor ve çözüyor.

İlk çözmeye çalıştıkları gizem ise Kemikli Tepe adı verilen yerdir. Burada buldukları bir defter sayesinde yeni bir gizemin peşine düşüyorlar. Kitabın ilk sayfalarında, bu gizemi çözmeye çalışırken mahsur kaldıkları yerde yazdıkları notlar aracılığıyla oraya nasıl geldiklerini, kendilerini kimin mahsur bıraktığını ve buradan nasıl kurtulacaklarını öğrenmeye başlıyoruz.

Kitabın olayları altı farklı çocuğun gözünden anlatması bence oldukça güzel olmuş. Bunun dışında çocuklar için akıcı, sürükleyici ve merak uyandıran bir kitap olduğunu söyleyebilirim.

Ben okudum ve beğendim. Umarım siz de okur ve beğenirsiniz.📚✨️

"Ne bekliyorsun?" diye mırıldandı. "Zaman geçip gidiyor."
Ursula, "Evet öyle" dedi. "Ama çabuk da geçmiyor."

"Bir dakikalık uzlaşma, ömür boyu arkadaşlıktan daha değerlidir."

Aşık olmak yetecekti. Ama bu denli basit bir şey kimsenin aklına ve yüreğine düşmüyordu.

Yüreğini kolla... ölmeden çürüyorsun.

Çünkü yalnızlık, anılarını ayıklamış yaşamın yüreğinde biriktirdiği özlem dolu süprüntüleri yakmış, geriye en acı anıları bırakarak onları arıtmış, büyütmüş, sonsuzlaştırmıştı. (S.248)

Yaz Bitti

yazın bittiği her yerde söylenir
söylenmeyen şeyler kalır geriye

ve sonra hiç bir şey olmamış gibi
ağır, usul bir hazırlık başlar
uykuya benzer yeni bir mevsime

orda burda,ev içlerinde, kır kahvelerinde, deniz kenarlarında
incelen yazın akşam esintilerinde
zaman usulca sıyrılır aramızdan
ta içimizde duyarız gelecek günlerin geçmişini
başka ne gelir elimizden
büyük bir uzaklığa gülümseyerek
geçiştiririz
ıskaladığımız şeyleri

yatıştırıcı rüzgarlar
dışavurur içimizdeki lodosu, poyrazı, günbatımlarını
saklar bizi
gözlerimizdeki hüzne 'dinginlik' adını verir
'seni iyi gördüm' diyenler
biz de iyi hissederiz kendimizi
elimizden başka ne gelir ki?

Bu şiire başladığımda nerde,
şimdi nerdeyim?
Yaram vardı, bir de sözcükler
Sonra vaat edilmiş topraklar gibi
Sayfalar ve günler
Işık istiyordu yalnızlığım
Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum
İlerledikçe...Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde
Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü
Daha şiir bitmeden. Karardı dizeler.
Aşk...Bitti. Soldu şiir.
Büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden

"Sen gelmezsin elbette, çünkü sen gelmeyi, sana gerektiği zamana bırakırsın."