Alan Lightman’ın Bay Tanrı adlı kitabı, yaratılış mitini bir fizikçinin zarafeti ve bir şairin duyarlılığıyla yeniden kuran sıra dışı bir metin. Lightman, mutlak kudret sahibi Tanrı figürünü alıp hata yapan, şaşıran, evreni bir sanat eseri gibi bestelemenin derdine düşen sevimli bir varlığa dönüştürüyor. Yıldızların doğumu, zamanın başlangıcı, entropi gibi kavramlar adeta bir haiku sadeliğiyle anlatılıyor; bilimsel gerçekler şiirselliğe bürünüyor. Kitap, özgür irade ve acının gerekliliği gibi de

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Özleyeceğim ama. Bir yenisi olacak...Sonra bir başkası.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Görülen geçici, görülemeyen ebedîdir.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Duyular bedenden üstündür; zihin, duyulardan üstündür; zihnin üstünde zekâ vardır ve zekânın üstünde Benlik yer alır.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Dünyanın yanılsamadan ibaretliğini kavrayan bilge insan, dünya gerçekmiş gibi davranmayarak ıstırap çekmekten kurtulur

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Entelektüel eşitle sohbet büyük zevk.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Akıl yerine kafasında gün batımı taşıyan bir aptalla evlenmişim meğer!

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Kısacık ömürlerine karşın yaratıkların çoğu her sabah uyanmaktan, sadece nefes alıp konuşabilmekten mutlu görünüyordu. Varoluş coşkusu her şeyden fazla müzikte belliydi.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

bilmek anlamaya yeter mi?

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Kadim büyücü zaman. İcatlarımın en garibiydi; şimdi anlıyorum. Kimi anda ağaçtan damlayan reçine misali yavaştı. Kimindeyse minik kuşların kanat çırpışları misali hızlıydı.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Her biri umutsuzca anlam bulmaya çabalıyor.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Ölümlü bir yaşamın nasıl anlamı olabilir?

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Kadın, hayatı boyunca erkekler tarafından besleniyor; erkeklerin yaptığı evlerde yaşıyor; erkekler tarafından giydiriliyor ve bakılıyordu. Kadın bir erkeğe bağlanıp gün boyu peşinden gitmek zorunda kalıyordu.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

İyilik etmeyi seçerlerse kendileri hakkında bir şey, kötülüğü seçerlerse başka bir şey öğreneceklerdir.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Kendinden daha az yakışıklıları hor görüyor.
Bu yüzden haşlanıp eciş bücüş bırakılmayı hak ediyor.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Çelişkiye ulaşıyoruz o zaman, dedim. İnsanın bilge olması mümkün değil demek. Bu acınası yaratığın bilge olduğunu bir an dahi düşünmedim,

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Yeterince bilgeyse bedensel güzelliğin içsel değeri yansıtmadığını biliyordur. Kendi güzelliğine tapması akla içinde değerli bir şey bulunmadığına inandığını getiriyor. Ama bunu bilmesi, bu bilgelik değerli. Ve bilgeyse, bilgeliğini tanıyacaktır.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Çoğu mutlu görünüyor, dedim. Yaşamaktan ve yaşadıklarını bilmekten memnunlar. Evrende neşe görüyorum.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Belki hayata ve hayatın güzelliklerine tutkunlukları yüzünden bitmesini istemiyorlardır. Bu tür bir duygunun muazzam hüzün yaratmasını anlarım ama korku doğurmamalı.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Ne yapayım? Çalmak haram. Biliyorum. Ama annem, çal, dedi. Yiyeceğimiz yok çünkü.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Daha çok küçük. Lütfen ölmesine izin verme çocuğumun.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Ah, ne güzel bir vücut. Omuzlarımın, kaslarımın kavisleri. Evet, evet. Şükürler olsun sana Tanrım, beni yakışıklı yarattığın için.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Nasıl etin doğasında son bulmak varsa, ölümlü zihinlerin doğasında da ıstırap çekmek vardır. Zekâ ne kadar yüksekse ıstırap çekme ihtimali o kadar büyüktür.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Ölmek istemiyorlar. O kadar basit. Çoğu korkuyor ölümden.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Erişilemeze erişmeyi hayal etmek, asilce bir davranış bence.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Ölüm, maddenin doğasında var.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Çevrelerinde ölümü görüyorlar. Diğer canlıların, ebeveynlerin ve sevgililerin yaşlanışını görüyorlar. Tenlerin kuruyup kırışmasını görüyorlar. Hareket kabiliyetlerinin yavaş yavaş azalışını, duyma ve görmeyi yitirişi, iç organların iflasını, hastalıkları görüyorlar.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Evet, tuhaf doğrusu, dedi. Ölümsüzlük istemeleri. Üstelik ölümsüzlüğün ebedî işkence ve muazzam ıstırap olabileceğini biliyorlar. Ama zıddını gayet iyi anlıyorlar,

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Erişebilecekleri şey için çabalıyorlar, dedim. Ayrıca erişemeyecekleri şey için de çabalıyorlar. Çoğu ölümsüzlük özlemi çekiyor. Ebediyetin anlamını bilmemelerine rağmen ebediyen yaşamak istiyorlar.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

ben neysem oydum ve ne değilsem, o değildim.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Hiçbir şey sürmüyor, kalıcı olmuyordu. Canlı yaratıklar, zihin sahibi yaratıklar en geçicileriydi. Gelip gittiler, gelip gittiler, her biri bir nefes kısalığında milyar kere milyar yaşam son buldu.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Zaman kere zamandan beri bu anı bekliyordum. Evet, gelecek geliyor.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Açıkçası sizin zekâ düzeyinizde biriyle konuşmak benim için büyük şeref ve zevk kaynağı. Umarım siz de aynını hissediyorsunuzdur.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Geleceğin belirsizliklerle yüklü bir siliklik olmasına rağmen, şimdinin geleceğe doğru bodoslama koşturuşu kolayca hissediliyordu.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

İhtimallerle kavrulan geleceğin ağırlığını hissedebiliyordum. Ama göremiyordum geleceği. Gelecek çok uzaklarda, solgun bir galaksiydi.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Yeni bir evren üstünde çalışmaya başlıyorum,

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

E, sen dağ alabiliyorsan ben niye bir tutam yıldız ve galaksi alamayacakmışım? Ne dersin, Yeğenim? Bana birkaç galaksi ve yıldızla eniştene de bir dağ getiremez misin?

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Zekâ sahibi canlı maddeler yaratılacak ve her canlının içinde senle bağlantılı ölümsüz bir ruhu olacak. Bir dakika, bir dakika, dedim. Sadece biz ölümsüz olabiliriz. Bir de Boşluk. Âlem-104729’da ölümsüzlük yok.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Her şeyin Yaratıcısı sensin. Yaratımlarının bunu kavraması gerekir. Sen ve sonsuzluklarının biraz farkında olmalılar.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Geleceği hissediyordum ama gelecek henüz yoktu.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Yarattığınız bu evrenlerin, dedi(...) ve çoğu trajediyle sonlanacak. Daha doğrusu, içlerini doldurduğunuz canlı maddeler, akıllı varlıklar kıvranacak, ıstırap çekecek ve mutsuz sonlarla karşılaşacaklar.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Amaç aracı her daim haklı kılar mı? Yoksa hedeflerinize ulaşmaya çabalarken, belli bir fedakârlık ve bedel seviyesinde, ötesine geçmeyeceğiniz bir sınır çizer misiniz?

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Boşluğun sessiz güzelliğini, sükûnetini, hiçliğin uçsuz bucaksız sütun ve tırabzanlarını hayranlıkla seyre dalıyordum.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Boşluk varlıklarımıza yapışıyor, Boşluk düşüncelerimizi kapsıyor, Boşluk bizim var olan bir şeyliğimize karşı hiçliği oluşturuyordu.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Pek çok bakımdan yapılandırılmamış Boşluğun lüksünde, eylemlerimizden sorumluluktan muaf keyif çatmamış mıydık? Evet, sorumluluktan muaf diyorum. Çünkü zaman olmayınca, eylemlerin karşılıkları, sonuçları olmaz. Zaman olmayınca, kararların açılım ve etkilerini düşünmeye gerek olmaz. Rahat bir Boşlukta sorumluluktan uzak sürüklenmiştik hep.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Hoş bir belleksizlik, bir baygınlık, sonsuz bir hissizlik içinde uyumuştuk hepimiz.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Bazen bir şeyin yokluğu, var olana dek fark edilmez.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Artık bir öncesi ve sonrası, süreklilik arz eden bir ardışık olaylar akışı, geçmişten geleceğe bir hareket, bir başka deyişle zamanda bir yolculuk söz konusu olacaktı.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Zamanı yaratmıştım bile. Kasten değildi ama. Eyleme geçme, bir şeyler yapma, oluşların biteviye yokluğuna son verme kararım zamanı gerektirdiği için yaratmıştım zamanı.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Bir hiçlik geçmişini bir bir şey geleceği izleyecekti.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Hiçliğin yerine bir şey koymayı seçmiştim. Bir şey, hiçlik değildi. Bir şey, her şey olabilirdi. Zihnim coştu. O andan itibaren bir gelecek, bir şimdi ve bir geçmiş olacaktı.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Hemen her şey, bir ihtimaller hareketsizliği içinde uykudaydı.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Sonsuz olasılık demek, sonsuz kararsızlık demekti.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →

Hatırladığım kadarıyla, evreni yaratmaya karar verdiğimde şekerlememden yeni uyanmıştım.

@deepnote

Görüntüle/Paylaş/İndir →