"Yaraya sürecek bir şeyiniz var mı?" diye sordu Samuel.
"İnsanlar hayvanlardan daha zehirlidir çünkü."

Büyük, toplumsal yankesiciler çıktı ortaya ve ellerini cebi olan herkesin ceplerine uzattılar. Bu çürümüş yüzyılın canı cehenneme!

Birden kesip atmak, daha az acı verir derler. Bana posta pullarındaki zamkla sürdürülen ilişkiler kadar hiçbir şey üzücü gelmez. Bir adamı görmez, işitmez, duymazsan artık peşini bırak!

"Ve ben şuna inanıyorum ki, bireyin özgür ve araştırıcı bilinci, dünyadaki en değerli şeydir. Ve ben insan bilincinin istediği yönde, başkalarınca yönetilmeden, özgürce ilerlemesi uğrunda savaşacağım. Bireyi kısıtlayan yada yok eden her hükümete, her dine ve her düşünceye karşı savaşacağım... Bir kalıp üzerine kurulmuş bir sistemin özgür düşünceyi yok etmek istemesini anlayabilirim. Çünkü özgür düşünce, araştırıp eleştirerek o sistemi yıkacak tek güçtür."

Sağlam bir kadının bir erkekten daha dayanıklı olabileceğine inanıyorum ben. Hele yüreğinde bir aşk taşıyorsa. Seven bir kadın, dokunulmaz bir yaratık oluyor galiba.

iyiyle kötü kendi başlarına var olamazlar, iyi kötünün, kötüde iyinin yokluğudur.

Halbuki utanç çoğunlukla, koruyucu meleklerin en güvenilir olanıdır.

Bu hayatta hiçkimse iki kez ölmeyi hakedecek kadar günah işlememiştir.

"Geceyi seviyorum." dedi, "Gündüzden daha güçlü."

"Hayvandan çok insana benziyor" diyordu. "Öğrenmeyi reddediyor."

"Lanet olsun" diye bağırdı. "Başka yaratıkları ye, kendi halkını yeme."

Yıldızları öldürmeye kalkmadığımıza iyi ediyoruz; ya birde onu yapsaydık!

İnsan yenilmek için yaratılmadı." dedi dokunaklı bir sesle; "Ademoğlu mahvolur ama yenilmez.

Artık giderek dünya insanları bana birer fabrika ürünü gibi görünüyor.

Senin düşüncelerini değiştirip kendilerininkine nasıl olsa uyduramayacaklar. Seni görmek istedikleri gibi olmayacaksın hiçbir zaman.