Ama inan bana, insanların çoğunun ruhu, bedeninden önce çürür...

Kalbin bir gece gibi kapkara senin...

"Peki sizin ayrıcalığınız ne?" diye soruyor.
"Çok basit" diyorum. "Okumak, sadece okumak. Okuyan insan, dünyanın aklına yaslar sırtını."

Hz. Musa, "Ya Rabbi seni nerede bulayım?" diye sorduğunda Cenab-ı Hakk ''Ben kalbi kırıklarla beraberim Ey Musa!" buyurur.

İbn Rüşd deyişiyle, Yumurta dıştan bir güçle kırılırsa yaşam son bulur, içten bir güçle kırılırsa yaşam başlar; zira sahih dönüşümler hep içten gelir.

Bizden hüznü gideren Allah'a hamdolsun...(Fâtır Sûresi 34. Ayet )

Duygularım sensiz çıplak bir çöl gibi.

Şu politikacılar elbet bir gün kendi güçlerinin sarhoşluklarında boğulacaklar.

Nasıl bakarsan öyle görürsün.

Servetin ve özgürlüğün olduğu yerde, insanlar katı ve adaletsiz buyruklara sabırla boyun eğmeyi zül sayar. Buna karşın yoksulluk ve kıtlık insanları köreltir, uysallaştırır ve isyana hazır cüretkar ruhları eze eze öğütür.

Majestelerinin saltanatının ve güvenliğinin kendi refahından çok halkının refahına bağlı oldugunu söylüyorum ve oradakilere halkın kralı kral için değil, kendileri için seçtiğini açıklamaya çalışıyorum; halkının rahat bir şekilde, hiçbir haksızlığa ugramadan yaşaması için kralın eza ve cefa çekmesinin kaçınılmaz olduğunu ve işte bu yüzden bir kralın görevinin her şeyden önce kendisinin değil, halkının refahını düşünmek olduğunu söylüyorum ve nasıl ki bir çobanın işi kendinden önce koyunlarını beslemektir, kral için de aynısı geçerli diye ekliyorum.

Savaşı tamamen hayvani bir şey olarak görüyorlar, ama savaşmaya insan kadar düşkün bir başka canlının olmaması da kanlarını donduruyor. Bu konuda neredeyse dünyanın bütün ülkelerinin geleneğine aykırı olarak, savaşta kazanılan onur kadar onursuz başka bir şeyin olamayacağını belirtiyorlar.

Bütün endişelerden arınmış, neşeli ve dingin bir ruh haliyle yaşamak kadar büyük zenginlik var mı?

Halk yararına çalışıyoruz diye kendi ceplerini doldurmak için icat etmedikleri yol yoktur. Onların; bütün aşırdıklarını nasıl yaparım da korurum diye kaygılanıp dururlar, Zavallıları da nasıl ucuza çalıştırır, ezerim ve sırtlarından geçinirim diye düşünür dururlar. Bütün bu düzene bir de iktidar süsü verirler, halkın temsilcileri olduklarını ileri sürerler ve bütün bunlara yasa kılıfını geçirirler.

O, barların bangır bangır gürültüsü yerine halk kütüphanesinin sessizliğini tercih ediyordu.