“Kalbini yoran şeyleri bırakmayı öğrendiğinde, hayat daha hafif gelmeye başlar.”

“Hayatta hiçbir şey sonsuza kadar sürmez; ne acılar, ne mutluluklar, ne de insanlar…

“Kaybetmekten korktuğun şeyler, bazen seni en çok yoran şeyler olur.”

İki satır öğrendin diye herkesi cahil mi sanıyorsun???

“Bu dünyada en zor şeylerden biri, kalbini temiz tutarak yaşamaya devam edebilmektir.”

“İnsan, hayatın kıymetini çoğu zaman kaybettiklerinden sonra anlar.”

Bilgi artar, imkânlar genişler, insan daha özgür olur. Bu çizgide ilerlemeyen ya da bu çizgiye mesafeli duran her düşünce, kolayca "geri" ilan edilir. Oysa Gazali'nin metinlerinde böyle bir çizgi yoktur. Onun için mesele, bilginin artip artmaması değil bilginin insani nereye götürdüğüdür.

Gazali, ilerlemekle meşgul değildir; doğru yerde durmakla meşguldür.

“Her yeni gün, hedeflerine biraz daha yaklaşmak için yeni bir fırsattır.”

Gençlik hıza, yaşlılık yavaşlığa kurban edilir.

insan, her şeyi kontrol eden değil; kendini sürekli denetlemek zorunda olan biridir. Bu da "ilerici" bir tablo çizmez.

Bu yüzden Gazali "gerici" ilan edilir. Çünkü ilerleme hikâyesine hizmet etmez. Çünkü aklı mutlaklaştırmaz, geleneği putlaştırmaz, bilgiyi kurtarıcı bir güç olarak sunmaz. Bu etiket, onun düşüncesinin zayıflığını değil, modern anlatının tahammülsüzlüğünü gösterir. Gazalỉ'yi gerici yapan şey, geçmişe bağlılığı değil; basit hikâyelere sığmamasıdır.

Gazali'de ise insan, bilgisi arttikça sorumluluğu artan, ama kırılganlığını kaybetmeyen bir varlıktır.

Mutlu ya da mutsuz olmak başka şey, iyi olmak başka şey.

Yaşam çok zalim bir öğretmendir, önce sınav yapar, sonra dersi verir.

Ayıklamak, yıkmaktan daha zahmetlidir.